Kamertjeszonde

T?r was es een mannetje dat was niet wijs Dat bouwde z’n huissie al op bet ijs Het begon te dooie en niet te vrieze Toen most ie z’n huissie ver-lie-ze

‘Weet je wie dat mannetje is, Ka ?⁵ ‘Nou-ou.⁵

‘Da⁵s ome... Dat ben ik.⁵

‘Hé! Niewaar! Sliep uit! Sliep uit! U mag niet jokke.⁵

‘Nee. Dat mag ik net niet.⁵

‘En nou Ik weer een versie, hé ome?⁵

‘Ja. Nou Tosie. Maar een móói versie.⁵

En weer klepelde het falsetstemmetja, zilver van inzet, kleurig als kristal in zonlicht...

Bom-Bam-Beiere De poes die lus geen eiere Wat lus ons poessie dan Spek uit de pan

Daar wordt het poessie vet van.

‘Heel mooi! Heel mooi!⁵

‘En nou ikke, hé, mamma - Luister u nou ome.⁵

Maar er kwam een brief met de post, uit Den Haag, van Georgines moeder. Het was weer een typische komma-, punt- en hoofdletterloze brief.

Den Haag. Waarde lieve georgine ge zult wel zegge mijn moeder is ook een mooije we ontvangen haar zo goeden nu krijgen we geen taal of teken wat ondankbaar hé maar georginelief ik kon je niet alle treurige dingen schrijven en dus heb ik nog maar een beetje gewacht eerstens was ik de hele week zo ziek zodat ik in bed moest blijven en tot overmaat van ramp was ik ongerust omdat die jan en die door niet goed harmonere, lieve georgine als die izaak maar niets doet hij was zo driftig en as je an die heer maar vastigheid heb lieve georgine ziet eens een paar dagen over te komen ik denk tussenbeide gek te worden als ik alles nadenk dan zou ik het wel willen uitgille bij wie ik moet gaan klagen ik heb niets meer jan en door lewe als kat en hond en wij moeten nog van hun eten want pa die heeft nog niks om hande pa is met alles onverschillig hij is de hele dag weg en als hij te huis komt hoef ik je niets te vertellen daarbij komt nog dat pa tegenwoordig aan ⁵t sukelen is met jicht die ken haast niet

361