Kamertjeszonde

^cEn jij Toos ?⁵

Toos kon niet praten. Haar mond was te vol.

‘ Wat stop jij die kindere, Alf!⁵

^cNou wil ik! Onze bankjes zijn nog lang niet op?... Hou je van mamma, Toos ?⁵ ‘Ja, ome.⁵

‘O'mamma wil ik u es wat vertelle ? Ome Sjarles die het gezegd.*

‘Je mag niet klikke, Ka.⁵

‘Nou-ou as die zegt dat ik zo lelijk ben.⁵

‘Dat ben je ook.⁵

‘Niewaar, Ka.⁵

‘Waarom magge we ⁵s morgens niet binnekomme ?⁵

‘Omdat mamma slape mot.⁵

‘Nou-ou vroeger lag u toch ook altijd bij mamma.⁵

‘ Zeg d⁵r nou Alf dat ze dat mét meer zegt - zo⁵n kind zou alles kunnen

verklappen.⁵

‘Néé. Ik leer haar niet liegen.⁵

‘Wat een onzin! Mot ze dan an elkeen...⁵

‘Laat haar maar babbele... wat hebbe jullie gespeeld, jonges?⁵

‘Keuketje.⁵

‘En schooltje.⁵

‘Ik heb d⁵r versies geleerd, ome.⁵

‘Heb jij aan Toos versies geleerd ? Wat een knappe meid.⁵

‘Mag ze es opzegge, mamma ?⁵

‘Ja, zeg jij es op dikke To.⁵

‘Nee-ee. Nee-ee. Ik heb nog zo⁵n honger.⁵

‘Laat haar dan eerst maar ete. Wat éét dat kind. Wat eet dat kind!⁵ ‘Ik heb óók honger, mamma.⁵

‘Hoe komme jullie zo te ete! Beware, wat éte die kindere!⁵

°s Middags krijge ze ook niet veel. Je moet de porties vlees es zien! Om

zo van je bord te blaze.⁵

‘Proost, Ka.⁵

‘Proost, ome.⁵

Het was de ouwe aardigheid om met kopjes te ‘klinken⁵. Toos wou het dan ook.

'Proost ome.⁵ '^:Proost, Toos.⁵

Met haar schelle kinderstemmetjes babbelden ze tussen het eten door, tot Toos haar versje opzei.

‘Nou mot u es hore, mamma.⁵

359