Kamertjeszonde

is dat allemaal nat. Wat is die plaats nat. Wat zijn die dakpannen nat. Wat zijn die tonnen nat. -Wat doet ie nou?... Hij moet een ton hebben. -Nee, hij moet in de schuit wezen. - Wat gaat ie in de schuit doen? -Wat doet ie? - Nou strijkt ie z’n broek af. - Koud, om zo te zitten. -Kijk de regen spetteren in het water - een tip van z’n hemd. - Wat is die schuit nat. - Zit ie zo maar in het water ? Doe je ook niet voor je plezier. - Nou trekt ie z’n broek op. Z’n ene bretel - z’n andere bretel -gek - komiek. - Nou weer over de plaats. - Wat trapt ie in plassen. -Voorbij de dakgoot. - Deur open. - Deur open. - Deur dicht. - Niks meer. - Wat kruipt dat allemaal uit de aarde op, uit de natte, zwarte, vertrapte aarde. - De fabriek kruipt uit de aarde, de schoorsteen, de tonnen - alles kruipt uit de aarde, uit de ndtte, zwarte darde, uit het 2:warte, gore water, uit de aarde én het water. Wat is het allemaal nat -allemaal zwdrt. - De grond is nat - de stenen zijn zwart - de daken zijn nat - de schoorsteen is nat - de rook is nat - de tonnen zijn nat - het overhaalpontje is nat. - Wat een nat Beest... Kijk dat Beest hijgen. - O wat is alles zwart en nat. - Wat spet de regen in de sloot. - Wat tikkelt het in de regenplassen op straat. - Wat een zwarte modder. - Wat een natte lantarenpaal. - Wat een natte takken. - Wat loopt die goot - ték-ték-ték-ték. - O wat slaat het nat en zwart terug - wat kletst het aan tegen je ogen, tegen je warme lijf - wat dompt het in je stilkijken - wat smeult het in je op als nat-brandende, stikkende spaanders - wat bekruipt het je met zwarte inertie... Wat is het allemaal dierlijk, lelijk nat, ndt, - hoe komt het zo ndt...

‘Alf!⁵

>a.’

^,:Wat is er?’

‘Niks.’

“Waar denk je an ?’

‘An niks.’

‘Je denkt wél an wat.⁵ Haar handen vuil van het kachel-an-maken, slaat ze hartstochtelijk om mijn hals: ‘Waar dicht je an ? Waar dénk je an ?’ ^cAn niks, Mol.⁵

^cDa⁵s niet waar. Da⁵s nfét waar! Je hebt verdriet. Je wil van me af! Je wil van me af... Wij zijn je te veel!⁵ ‘Wie, wij?⁵

‘Ik. De kindere. Ach toe, zég dat het niet waar is.⁵ ‘Lieve snoet, het weer maakt je triestig. Ik dacht an niks bijzonders.⁵ ‘Dat zég je maar. Dat zég je maar. Ach ik heb zo⁵n meelij met jou, maar ik kan er toch ook niks an doen.⁵

357