Kamertjeszonde

lijk zuchtend. Het was een nare, angstige nacht. Droog-hortend klonk het stemmetje... ‘Onder het tafeltje daar ikke zat - daar ikke gebrade vlees-sie at... daar ikke rooie wijntje dronk - die al in mijn hartje klonk...⁵ Zo bleef ze doordrenzen, klaaglijk, hoestend, telkens over hetzelfde, schoolliedjes, rijmpjes... ‘Iene miene mutte - tien pond grutte - tien pond kaas -jij ben de baas...⁵

Het hele huis was stil, slaap-stil - alleen het druk, benauwd, ijlstemmetje klonk... ‘Iene miene mutte... Iene miene mutte... Iene miene mutte...⁵ Georgine was opgestaan, lag in haar hemd op de blote knieën op het koude zeil gehurkt, kloppend het rugje als er een hoestbui kwam, zacht-klaaglijk neuriënd ‘Suja... Suja... suja,.. kindje,⁵ als Kaatje koortsig wakker kwam.

Brandend van moeheid keek ik toe naar die witte, geknielde vorm met de afhangende haren, naar het kermisbedje, beluisterde het geijl, de schampere, vreemde klankjes... ‘Hake en oge... tikke-takke-toge - goud papier - tierelierelier...⁵

In mijn loomzware hoofd kreeg ik één enkel moment de malle, klare visie van de... lief glimlachende man... met zijn hoog puntboord... zijn mooie das... zijn glad geplakte haar om een vierkant hoofd.

Volgende dagen waren in buien van gerustheid en spanning. Het kind was hard ziek, soms monter, vrolijk, soms kregel, lusteloos, maar altijd met koorts.

Juffrouw Stengevis kwam een keer op bezoek met kleine Toos.

‘So, Sorsien... ik kommie nog maar es opsoeke... Jij laat niks van je hore... D⁵r is een brief met geld uit Amerika... heb ik maar voor je afgetekend... goochem van me, hé ?⁵ - ^cMet geld ?... Met geld ?... een brief...⁵ - ‘En is die kleine Ka so siek...?⁵ - ‘Ja moeder... ik ben lekker ziek... Dag Tósie!⁵ -‘D⁵r onder blijve, Ka.⁵ - ‘Ja ome.⁵ - ‘God waarom zendt die man me nou nog... geld,⁵ zei Georgine angstig, bleek. - ‘Ja, dat begrijp ik ook niet,⁵ zei ik onaangenaam-verrast. - Juffrouw Stengevis, vies van leed-lachje, met het oude viezig velbobbelen om de blauwig-dunne neus, wreef de kalkhanden in de zijden schoot.-‘Wat sou het?... Wat sou het?... Mot ie niet voor sijn kindere sorge, die swabber ?⁵ - ‘U had de brief niet moeten afhalen,⁵ zei ik. - ‘Niet motte afhale?⁵ - ‘Nee,⁵ zei Georgine, altijd-nog-bleek, ‘ik wil van hém geen cent meer... Ik zend het zó terug.⁵ - ‘Wel godallemachtig wat een onsin, Sorsien!... En mot ik nou nóg langer wachte?... Hoeveel weke krijg ik wel?... Ik kan het so langer niet uitsin-ge... Je sal het wel late... Sal jij mijn huur betale ?⁵ - ‘Over het geld hoef u niet ongerust te zijn,⁵ zei ik, ongeduldig. - ‘Seker. Seker. Ik ben ook niet

312