Kamertjeszonde

later wordt het een behoefte... Ik heb altijd een spuitje bij me... Ken u Prins ?’ - ‘Ary Prins ? Ja die ken ik.⁵ - ‘Me man leest weinig. Ik heb me geabonneerd op De Nieuwe Gids, op Elsevier en op Nederland.’ - ‘Da’s een hele lektuur.⁵ - ^cEn heus er staan wel eens aardige dingen in Elsevier. En De Nieuwe Gids begrijp ik niet altijd. Dom van me, niet ?... Het zal wel an mij liggen, niet?⁵ - We werden gestoord.

‘En wat heeft onze schrijver voor geheimen met jou ?⁵ informeerde Busse, luidruchtig, ‘zeker over literatuur, hè? Mijn vrouw, meneer Spier, da⁵s een puikje. Die leest meer dan alle Rotterdammers bij elkaar.⁵ - ‘Tilly,⁵ zei tante, ‘leest óók de hele dag, niewaar, Til? Dumas en Augier en Vic-tor Hugo. Wat wordt er ook voor góéds in Holland geschreven, nietwaar. Hebben wij één Dumas ? Nee. Is het waar of niet ? Noem jij nou eens een geschikt Hollands boek voor meisjes, Alfred.⁵ - ‘Een Liefde van Van Deyssel,⁵ zei ik, effen, sterk mijn been wiebelend om niet te lachen. -‘Daar heb ik nooit van gehoord,⁵ zei tante. - ‘Of de gedichten van Boeken,⁵ droogkomiekte ik, zonder dat iemand er iets van begreep. Als ik deze flauwiteit in Amsterdam zou gezegd hebben, zou ik er minstens zélf wee van geworden zijn, maar in Zaken-Rotterdam^ verdord, vermate-rieeld, stóm Rotterdam, is zo⁵n mopje wel aardig. - ‘Eten jullie nou,⁵ maande vader, ‘zo⁵n boutje eet je maar ééns in je leven. Eten dat góéd geld kost is de aandacht waard.⁵ - ‘Ze zijn voortreffelijk,⁵ kluifde Busse met vette verrukking, ‘én voortréflijk gebrade.⁵ ‘Da⁵s me dochter Gerda,⁵ zei mama blij-moederlijk: ‘Niewaar Gér?⁵ - ‘Jij nog een pootje, Jules?⁵ -‘Nee,⁵ zei Jules, stil op de hoek van de tafel, ‘op de late nacht durf ik niet zoveel eten.⁵ ‘Weet u, mevrouw,⁵ vroeg Busse droog an zijn buurvrouw Jeannette, ‘wat gebakken wordt en waarvan niemand houdt ?⁵ - ‘Nou heeft ie zeker weer zo’n echt-flauwe aardigheid,⁵ waarschuwde Gerda. - ‘Wat gebakke wordt... en waarvan niemand houdt ?’mijmerde Jeannette, glimlachend, met een prunel halfwege. - ‘Da’s de sil en de terie,⁵ ginnegapte Busse. - ‘De sil en de terie...⁵ ‘Wat zegt ie?⁵ ‘De sil en de terie...⁵ - ‘Hé, wat een onzin,⁵ zei zijn vrouw. - ‘De sil en de terie.⁵ ...‘Wat is een sil?⁵ vroeg moeder. - ‘...De baksil... en de bakterie.’... ‘Hahaha!’ -‘Hé, jassus wat flauw.’ - ‘Hoe komt iemand op de onzin.’ - ‘Wat is een baksil,’ zei Henriëtte, verwonderd. - ‘Een baccil... Weet je niet, die kleine bééstjes?’ werd uitgelegd. - ‘O ja... Hé, wat flauw.’ - ‘Jassus! Waar haalt ie het vandaan!’ - Er was een algemeen wéé glimlachen. De hele avond had hij zijn whisttafel op zulke grapjes vergast. - ‘Wie weet precies hoe laat het is ?’ - ‘O, we hebben nog alle tijd,’ zei vader, ‘alle tijd, het is nog vóór half twaalf.’ - ‘Moeten we al die tijd eten ?’ vroeg Jules. - ‘Ja, we gaan etend het nieuwe in, met een volle maag. Neem

269