Kamertjeszonde

Ze had kennis gemaakt met een actrice van Le Gras en Haspels. Als die bij haar thee dronk vond ze het écht heerlijk. Of ik Breitner kende?... Maar toen ze merkte, dat het me dik verveelde mee te doen aan die juffrouwen-extase voor ‘mystieke⁵ mensen en dingen, werd ze stiller, begon na een poosje haast fluisterend:... ^cIk weet wel dat het u niet intresseert... maar ik heb die figuren van Hermine en Dolf zo innig-wadr gevonden.⁵ -^c Werkelijk, mevrouw?⁵ - Een hapje eendebout spoelde de lieve vraag weg met een slokje Laubenheimer. Zij vervolgde: ‘Hoe komt het dat u zo typisch juist voelt hóé een vrouw voelt?⁵... Bedaard at ik mijn mond leeg. - ‘Ja ziet u, dat is heel moeilijk te zéggen,⁵ weer wipte de massief-gezellige vork een prunel op, ^cda⁵s héél moeilijk té zéggen⁵ - én het tipje eende-boutenvlees wipte op, ‘dat kun je zo maar niet zéggen: da⁵s haast niet mógelijk⁵ - én een brokje gebakken aardappel ging er bij, ^cda⁵s zuiver intuïtie⁵... Dat laatste zei ik met een volle mond. - ^cHet was héél waar... En zulke gevallen komen méér voor dan u misschien denkt.⁵ - Zo toonloos rustig als ze het zei, schrikte het me wonderlijk op. In een realistische novelle had ik lang geleden een jonge vrouw beschreven die jaren lang ziekelijk blijft en aan kleinigheden bemerkt, dat haar man haar bedriegt. - ‘Nu,⁵ zei ik vals-vergoelijkend, retirerend om het pijnlijke van haar geval, waaraan ik nu eerst dacht, ‘nu, u moet altijd dénken dat een penne-likker een rekbare fantasie heeft.⁵ - ‘Nee,⁵ zei ze zacht-beslist - een prunel op het dessertlepeltje balancerend, ‘dit geval van Hermine en Dolf was volkomen waar, tragisch waar... U had het nog tragischer kunnen maken,⁵ glimlachte ze fijn-vriendelijk, van onder de blonde kuivende haren, ‘als u een geval behandeld had van een vrouw, ziekelijk bijvoorbeeld door de schuld van haar man.⁵ Nog altijd balanceerde de prunel in het glinster-ovaal van het zilveren lepeltje. - ‘Hoe bedoelt u ?⁵ vroeg ik ontwijkend, met een sterk opwellend vriendschapsgevoel. - ‘Wel,⁵ zei ze... ‘wél... wél... bijvoorbeeld... Het is héél moeilijk om een voorbeeld te geven... Je kunt niet altijd voorbeelden geven... Het doet er ook weinig toe, nietwaar?... Verzin u zelf maar eens een voorbeeld... Pennelikkers hebben toch zulk een rékbare fantasie?... En da⁵s een nóg tragischer situatie, nietwaar?⁵ - ‘Ja da⁵s tragischer.⁵ - ‘Vin u niet ?⁵ - ‘Ja da⁵s wél triestig.⁵ - ‘En dan moet u... nou maken wij samen een boek, hé?... Da⁵s wel grappig, vin u niet ? - dan moet u góéd aangeven de walg van de vrouw... en d⁵r schrikkelijke avonde alleen... en d⁵r smeken dat God haar maar gauw zal laten doodgaan. - Want wdt is een zieke vrouw, een vrouw die nóóit beter wordt voor een man ? ~ En dan d⁵r genot om mooie boeken te lezen en zich in te spuiten met morfine. - Wat is morfine goddelék! -Ben u nooit ingespote? - Eerst geven ze het je om je pijn te verzachte,

268