Kamertjeszonde

‘Nee, nee, nee,⁵ knik ik.

‘Wanneer is het vader?⁵ ‘Nou... begin december, geloof ik.⁵ ‘Nee... dan kan het niet.⁵

‘Waarom kan het niet? Piet was nijdig dat ie zo naar je zoeke moest... Heb jij geld teveel?⁵

‘Nou allesbehalve... maar... ik ben bezet...⁵ ‘Bij wie?⁵

‘Bij Van Haarlem.⁵

‘O... als je bezet ben is het wat: anders... Ik zal hem je adres opgeve.⁵ ‘Da’s goed... Voor later met plezier.⁵ ‘Je moeder komt ook hier. Daar zal je wel ruzie mee krijge...⁵ ‘Zo... Waarom?... Wil u nog een halfje?⁵

‘Nou... omdat Jan vanmorge zo over jou opgespeeld het... Het ware weet ik niet.⁵

‘Jan kan voor mijn part stikke... Ik bemoei me niet met zijn zake... Laat hij zich niet met de mijne bemoeie.⁵ ‘Het is toch je broer.⁵ ‘Nou dat zit nog.⁵

‘Hahaha! Je zegt daar wat moois,⁵ lacht hij.

‘Nou ja, ik bedoel dat ie net een vreemde voor me is.⁵ ‘Je ziet er een beetje betrokke uit.⁵

‘Ikke?... Wat laat naar bed gegaan... Ik had visite van wat vrinde... en de juffrouw beneje lag zo te kerreme met kiespijn... Wat heeft dat mens geschreeuwd.⁵

‘Ja,⁵ zeg ik, onvoorzichtig. En dat ja-tje geeft weer een dikke gaping in het gesprek. Maar dan de vader weer met meer tact dan ik van hem verwachtte:

‘Ja... kiespijn is lastig.⁵

‘Ik heb er nog nooit last van gehad,⁵ zegt Georgine.

‘Nou maar ik wel⁵ - de vader - ‘ik heb es eens een kies late trekke - dat zal ik nooit vergete... die knapte af- precies alsof er een kogel wer afge-schote.⁵

‘Nou dat zal wel pijn hebben gedaan.⁵

‘Ik dacht dat ik door de grond zonk. - Lekt ⁵t hier zo ?⁵

‘Wel god nog toe - kijk nou is, Alfred - da⁵s toch verschrikkelijk met die

vuile vent bóve... die smerige dronkelap!... Net op de tafel... Roep Doe-

delaar es hier!... Dan kan die het net zien!... Wat een huishoue...! Wat

een huishoue!⁵

Ik aan het kloppen tegen het beschot.

214