Kamertjeszonde

sterker te maken slaat hij met zijn vuist op de tafel dat de borden en glazen rinkelen en een bord aan stukken op de grond valt: ^cNee! Het is uit!^{5 c}Nou tóch om zes kistjes,⁵ houdt Karel lacherig aan.

XIV JUFFROUW THOMAS KRIJGT EEN TOEVAL

Het was een huis in de Pijp, een gewóón Pijp-huis. De juffrouw heette Thomas. Maar elke beschrijving is overbodig. Het verband met het voorgaande volgt vanzelf.

‘Wat hè-je daar?⁵ - vraagt Georgine als ik tegen vier uur de woning betreed, waar voortaan mijn hoofdverblijf zal zijn. Het was de middag na de gezellige verjaarspartij.

‘Dat zul je zien,⁵ zeg ik geheimzinnig en tot het kind: ^cDag lieve Ka.^{5 c}Dag ome Alfred.⁵

^cJe mag geen óme zegge,⁵ zegt Georgine, vermanend.

‘Mag ze geen ome zeggen ?⁵ vraag ik, verwonderd. ^cWel néé. Denk toch an de ménse.⁵

‘Wa’s dat nou? Moet het kind voor de mensen liegen? Zeg maar gerust óme, Ka, hoor je?⁵

^cWat ben je toch onverstandig, Alf!⁵ houdt Georgine aan. ^cKarel heeft nou eenmaal die juffrouw Thomas wijsgemaakt, dat Ka óns kind is...⁵ ‘Dat kan me niks schelen! Laat het kind óme zeggen. Dat heb je haar eenmaal geleerd.⁵

‘Mamma wou dat ik pappa zei... óme,⁵ zegt Ka, lachend.

‘Nee, dat zei mamma maar voor de grap, niewaar, mamma ?⁵

‘Pappa zit in Amerika, nfét, ome?⁵

‘Ja, pappa zit in Amerika.⁵

‘U ben me óme, niet ? Nie-iet ?⁵

‘Ja, snoetje.⁵

‘Da⁵s pappa, niet ?⁵ vraagt ze, het portret van haar vader dat op de schoorsteen staat, aanwijzend.

‘Nee, maar - die is goed, Mol!⁵ lach ik. ‘Heb je zijn portret op de schoorsteen gezet?⁵

En ik begin ook zo⁵n beetje op te ruimen, open het geheimzinnige pak, waarin platen van Chéret, etsen van Bauer en Veth. Terwijl vertelt Georgine van de verhuizing ,van juffrouw Bok. ‘En alles alleen ingepakt, Alf, en dat getob om een kruier te vinde en dat gedradi van die kruiers -en onderweg een koffer afgevalle - en hier trijze-en uitpakke. - Hoor es, dat doe je niet voor je plezier... Kijk de linnenkast is. Netjes hé?... Da⁵s

190