Kamertjeszonde

zo prettig vin ?⁵

^cHier is me arm. Knijp maar raak.⁵

In mijn opgezette biceps probeerde ze te knijpen. Het ging niet.

‘Hè, wat is dat eng-hard. Wacht, voel je niks ?⁵ ‘Nou, maak ik zo’n spektakel?⁵ ‘Doet je dat heus geen pijn ?⁵ ‘Nee.’

Het doet wél pijn. Terwijl we verder praten gloeien de scherpe nagels in de huid, alsof een hete naald me gebrand heeft - en al pratend is er een chagrinerende onderstroming in mijn gedachten, dat ze niet zo vinnig zou dóórgeknepen hebben, zo indrukkend de nagels, als ze van me hield. En zolang de natinteling duurt is er een gemelijkheid in me, ben ik stiller, soes ik tussen de woorden door over de waarheid dat een man staat tot een vrouw als een manneknijp tot een vrouweknijp. Maar met het gloeien verdwijnt geïrriteerdheid, denk ik me in - in bed zaag je wonderlijk-hel-der over de kleinste dingen - in haar nijdigheidsgevoel over de twee knepen in de bil en word weer opgewekt. Zo doet een wijsgeer.

‘Wat hè-jij een boeken! Kolossaal. Hè-je die allemaal gelezen ?... Nee wel ? Dat lees je in geen eeuw uit... Strakkies mot je een érg gemeen, een erreg gemeen uitzoeke voor me.⁵

‘D⁵r is niet één gemeen bij... Die ik had, heb ik allemaal an Kokernoot verpatst, als ik geld nodig had.⁵

‘Nou er zal d’r wel één gemeen - érreg pikant bij zijn. Niet ?⁵ ‘Nee.⁵

‘Dat zeg je maar om ze mij niet te late leze! Ik kan je d⁵r zó een uitpikke,

dat ik zag staan.⁵

‘Dan ben jij een kndppe Mol.⁵

‘Zo, dat zulle we zien.⁵

Ze springt het bed uit, neemt van de derde plank een wit-zwart boek.

‘En dat dan?⁵

‘Breng het maar mee.⁵

Ze kruipt weer in bed met... Tobannes Viator.

‘Nou?⁵

‘Ganzekop, hahaha! hahaha! Dat moest Van Eeden eens horen! hahaha!⁵ ‘Wat lachje nou! Wat is er nou te lachen!... Laat mij het maar leze...⁵ ‘Goed lees jij het maar.⁵

‘Johannes Viator... Het Boek van de Liefde... Zeker erreg-vuil, niet ?⁵

‘Hahaha! Hahaha!⁵

‘Jij kan zo beledigend lachen!⁵

‘Lieve snoet - ik lach om je moppigheid-ik geef je mijn woord dat ik geen

155