Kamertjeszonde

‘Mamma...*

‘Ben je nou klaar met je gezaag? Wat motje nou?*

‘Nog een beetje saus mamma.*

‘Je drinkt saus, jij!⁵

‘Mag je met je handjes eten, Ka?

‘Eet ze met d’r handen? Hoeveel keer heb ik je nou al niet gezegd om niet met de handen te eten ?’

‘Nou-ou die vorrek stinkt zo.*

‘Wat stinkt zo?*

‘Me vorrek... Ruik maar es.*

‘Ruik nou zo’n vork es! Die heeft ze voor de uien van d’r erwtensoep gebruikt, en die veegt ze zo maar af an d’r schort! Wat een ontieg mens! Heb je wéér een haar ?³

‘Nee. Goddank niet. Maar, als je er niet kwaad om wordt, zulleke biefstuk heb ik nog nooit gegeten. Die’s uitgezocht! Hahaha! Ik kauw een uur over een hap...’

‘Ik heb ’t wel in de gaten... Ik heb d’r geld gegeven voor een pond biefstuk - as je d’r geen centen geeft, haalt ze niks - achttien stuivers - daar krijg je toch eerste kwaliteit vlees voor, niet - weet je wat dit is ?’

‘Nee. Zoveel verstand heb ik er niet van.’

‘Da’s gewoon een lappie mager vlees van een stuiver of acht - de rest gapt ze.’

‘Wat een kruimeldievegge!⁵

‘Pas toch op! Jij zegt alles zo hard. Achter de alkoof kun je alles horen, als je hard spreekt. Kom nou, Ka! Eet je je vlees niet op?

‘Ik lus niet meer mamma.*

‘Opeten, anders krijg je geen peer.*

‘Nou-ou! Ik lus niet meer!’

‘Zal je het opeten?*

‘Nou-ou! Nou-ou!’

‘Hoor je me niet ? Zul je eten ?’

Ka blijft met een pruilend donker gezichtje naar d’r bord kijken.

‘Kom nou. Kaatje eet nou je vlees. Dan wor je zó groot.’

Geen effect.

‘Als je nou niet eet, koppig nest, roep ik een agent van politie!’ ^cUhu! Uhuu-u-u!’ het kleine mondje trekt samen, dikke tranen vallen op het bord.

‘Wel heb je nou ooit zo’n schaap van een kind! Hou je op met je gegrien!’ ‘Ik lus het niet!’

‘Dan laatje het maar staan! Is het uit! Hóór je niet!’

145