Kamertjeszonde

bij de minste kwestie.’

De gordijnen hangen voor de ramen. Het gele lamplicht slaat glimplek-ken, scherp-zwarte schaduwen op de tafel, op de nattiglichtende borden, op de vorken met zilverspatten, op de hoekige glazen, op de witte dopjes der bierflessen. Op de schoorsteen in zijn zwart portretlijstje, schuin achterover, nét nog in de lichtkring der lamp glimlacht-lief de man met de hoge puntboorden, de mooie das, het gladde geplakte haar op het vierkant hoofd.

‘Heb je trek?⁵ vraagt Georgine.

‘Ja, ik heb wel trek.⁵

‘Je krijgt niks meer dan een burgerpot.⁵

‘Als het maar lekker is.⁵

‘Ik heb zelf niet gekookt.⁵

‘Mamma... ik heb zo⁵n honger!⁵ begint ook Kaatje.

‘Wordt daar niet gebeld ?⁵ schrikt Georgine.

‘Mamma... mamma!⁵

‘Wil je je mond houen!⁵ Vinnig rukt Georgine het kind aan een armpje en we luisteren naar de geluiden van het portaal. Kinderklotsen klokken op het hout van de gang. Een touw sliert tegen de muur.

‘Wie is daar?⁵

Bons de benedendeur dicht.

‘Juffrouw Casper is zeker thuis, hé ?⁵ wordt beneden geroepen.

‘Wel allemachtig, dat beroerde wijf!⁵ zegt Georgine gejaagd, ‘zo⁵n stom kind om niet eerst te vragen of ik thuis ben!⁵ ‘Wie is het ?⁵ vraag ⁵k.

‘Zet gauw je hoed op, gauw, gau w.⁵ ‘Waarvoor?⁵

‘Zet dan je hoed op, ezel, en neem je stok in je hand!⁵ Met enige verblufïing doe ik het. De deur wordt zonder kloppen geopend. Glimlachend komt een burgerjuffrouw binnen. Haar gezicht is hoekig, smal, erg lang, met een dunne spitse, wat blauwe neus. De mond is een gleufje tussen spitsige sneetjes-lippen. De ogen zijn grijs, onzeker van bewegen, kijkend naast de dingen die ze zien. Het haar is in tweeën geplakt over het voorhoofd. Ze lacht telkens, met een sterke opbobbeling van vel om de blauwe neus, met een expressie van alles wel vies te vinden. Vaalbleek is het gezicht, grauw-wit, huisjes- en aardappelkleur van lange jaren. Ze gaat zitten, beweegt niet, maar de onzeker-dolende ogen in het grauwe vel zien alles en de magere, uitstekende oren lijken zonderling goed te horen.

‘Wel, dag juffrouw Stengevis,⁵ zegt Georgine lief.

136