Kamertjeszonde

in mijn zak, tussen de sleutels, de beurs en mijn zakdoek om het doosje te vinden... Nou stilletjes... Wat vréémd... Die zachte vinger... het zachte glijden van het kouwe goed in het donker... en ineens haar verrassing-gilletje... en weer de stilte voor het kind bij het raam... het zwijgend zitten in het donker... met het gladde ketting-ringetje tussen onze warme handen... Dan lichtschemer in het portaal en het flets, gefaneerd burgervrouwtje met de walmende lamp.

‘Wil je een bittertje, Alf?’ zegt Georgine, haastig opstaand.

‘Alsjeblief?

Op tafel heeft ze het klaar gezet, heel netjes, twee glaasjes en wat bitter in een eau-de-colognefles.

Kaatje is bij me geklommen op de canapé.

‘Gaat ze wel genoeg uit?⁵

‘O jee. Die stoeit de hele dag op straat.⁵

‘Ze heeft zulke kringetjes onder de ogen.⁵

‘Dat komt van het snoepen. Wat heb je nou weer gesnoept voor het eten ?⁵

‘Niks, mamma.⁵ ‘Jok je niet?⁵ ‘Heus niet mamma.⁵

‘O, zo⁵n kleine jokkenaarster,⁵ zegt juffrouw Bok, ‘heb je straks niet meegegeten van de erretesoep ?⁵ ‘Nou-ou ja!... Soep is geen snoepe, wel mamma?’

‘Hou je mond nest! Een bittertje, Juffrouw Bok?⁵ ‘Asjeblieft, juffrouw.⁵

‘Daar stond ze weer op te wachten!⁵ zegt Georgine nijdig, als de deur dicht is.

‘Ome, waar is nou me servies en me keuken ?⁵ ‘Wil je wel es niet vragen!⁵ ‘Ome het ’t toch beloofd!’

‘Dan mag je nóg niet vragen.’

‘Nou-ou! Dan mot ome niet beloven!... Ome Piet het ook een pop beloofd... Da’s wat moois!’

‘Hahaha!’

‘Lach nou toch niet! Ze is zo brutaal!’

Bij de lamp kijkt Georgine naar het ringetje.

‘Het is een koopje,’ zeg ik.

‘Ik vin hem erg lief. Ik zal hem an me middenvinger steken, anders verlies ik hem!’

‘Als ik es rijk wor, krijg je een dure...’

133