Droompaard en andere Falklandjes

‘God beware je ’r voor!’ zei ma plechtig-in-wrok: ‘zo’n man als je vader had niet moeten trouwen. Bah!⁵ Pa keek grimmig-verbeten uit ’t raam. Met recht was-ie martelaar. As-die één woord zei. Maar voor geen góüd. ’n Groot, ⁵n héél groot nieuws vertellen, als je vrouw en dochter je in ’t haar vlogen! Nee. Geen syllabe.

De schol lei klam-lillend in de rand van peterselie-blaad-jes. De damp sloeg ’r lauw af, als van ’n stoep, die warm wordt gedweild.

In de sauskom geelde de eiersaus, zwaar van bobbeling met ernstige krente-oogjes van kapers - de aardappels klomp ten stroef in de schaal.

Pa slikte brokken, Z’n vork brijzelde driftig - ’t stukje brood dunde de viskuitjes, ’t sausdrabje.

Ma zat in de leunstoel voor ’t raam, de handen in ’r schoot gevouwen. En bekeek ’r vettig spiegelbeeld in de zacht-kens overwasemde ruit.

Suus, óver pa, schraapte kribbig de graten, kauwde en praatte:

‘...Toe ma, eet nou wat...⁵ Ma knikte rustig néé.

‘Ma ⁵t is zo ongezond voor u.⁵ Ma schudde ’r hoofd.

‘Toe ma - wat trek je ’t je overdreven an...⁵ Ma bewoog niet.

De vorken beraasden de borden - de schol lilde - de sauskom geeuwde.

Toen nam pa z’n twééde moot, z’n tweede portie aardappelen en eiersaus. En zich nu aangenamer, menselijker voelend, ontdaan van z’n lege maag - ja, ’n lége maag met Boonekamp en nicotine kan in ’n zét je excellentst humeur bederven nu ook positiever snappend dat-ie ’n klein beetje reden gegeven had - begon-ie goedig over ’t eerste ⁹t beste te praten.

‘Is ’r iemand hier geweest, Suus?’

Suus haalde ’r schouders op. Zo dee pa altijd as-ie met ma

139