Droompaard en andere Falklandjes

‘Wel zeker/ sarde ma, die wel had kunnen huilen van

spijt - als die man ⁵r ⁵n traan waard was geweest--

‘wel zeker. Nou nog kommanderen! Eerst ⁵t kostelijke eten bederven en wij ons nou haasten! Als je maar weet: ik eet geen hap...⁵ Ik eet geen hap. Ik eet geen hap. Pa⁵s teen begon driftig te wiebelen. In de négenentwintig jaar dat~ie getrouwd was, had dat Ik eet geen hap ⁵m als ⁵n keffende hond bij elk ruzietje vervolgd.

Zó viel ⁵r ⁵n woord tegen etenstijd, of ma verdraaide ⁵t te eten. En dan déé ze ⁵t niet. Ze had ⁵n hoofd als ⁵n steen. Wat ze ééns zei kwam ze na, enkel om te tonen hoeveel karakter ze bezat.

Pa en Suus liet ze bij die gelegenheid rustig toetasten, zij at geen hap. Ze dronk water, véél water, en tegen tien uur ⁵s avonds, als ⁵t onweer door liefderijke woorden verwaaid was, liet ze zich als een kraamvrouw beschuitjes met jam, en ook wel ⁵n koud kluifje toedienen...

Pa dribbelde woest met z’n voeten tegen de lambrizering. Rechtvaardigheid in de hemel! Nou had-ie zich gespitst op hun gezichten, de bekendmaking al lopend in ⁵n luchtig deeg van geheime phrasetjes gewikkeld, en nou hamerde zij ⁵m op z’n hoofd, ja met recht hamerde ze met d’r vervloekt Ik eet geen hap.

Maar nou zei-ie niks. Nou zou-ie z⁵n mond houen nét zolang tot zij ⁵t eerst begon te spreken en dan zou-die ⁵r vinnig bluffen.

‘Goed,⁵ gromde-die ⁵t zweet van z⁵n voorhoofd vegend:

‘eet niet! Straf je maag! Wij eten wél!...⁵

‘Pa, u moet u toch heus schamen...⁵ begon Suus.

‘Hou je mond!⁵ zei pa: ‘⁵k kan ⁵t met je moeder wel alleen af....’

‘Tóch zal ⁵k ⁵t zeggen,⁵ hield Suus nijdig vol: ‘da⁵s geen doen. Dat heb u voorgisteren ook gelapt met de capucij-ners - en nou wéér, terwijl u weet dat we vis eten - schol van ⁵n daalder - jakkus! ⁵k Zou u niet graag voor man willen hebben...’

138