Droompaard en andere Falklandjes

z’n luster jasje, z’n boord, z’n papwangen slierend.

En alsof ze bevreesd was, dat de vernedering nog niet genoeg aangedikt was, trok ze d’r lippen in hautaine plooi en zei ‘Bah!⁵

‘Wat bah?⁵ vroeg pa, uit z⁵n gezellige redenerinkjes-hemel ter huislijke ruzie gesmakt.

‘Ja bah pa,⁵ hielp Suus: ‘daar staat ma ⁵n uur voor in de keuken - daar kopen we schol voor van ⁵n daalder — daar sta ik eiersaus voor te kloppen. ⁵t Zal lékker wezen. Alles naar en stijf. Dan zal u ⁵n bittertje minder drinken...⁹ ‘⁵k Heb geen bitter gedronken,⁵ ontkende pa: ‘⁵k ben opgehouwen en heb héél gróót nieuws...⁵ ‘Dank je voor je nieuws,⁵ zei ma deftig-minachtend.

Als ze goed kwaad was, werd ze walglijk van bedaard-afgemeten kwaadaardigheid, werd ze Koningin-Louise in gebaar en stem, Koningin-Louise als ze ‘Maar ga dan toch zitten⁵ s’ varieert.

Haar voorname minachting sloeg in.

Ze kon er pa hels mee maken.

Van kantoor tot huis had-ie lopen bedenken én wikken én glimlachen, verlangend naar de geblufte, ongelovige gezichten van ma en Suus.

En nou-ie voor ze stond, goten ze emmers water over z⁵n plezier, zwom ma’s gelaat in haat en grimmigheid, had Suus harde, valse trekjes om ⁵r neus.

De leegheid van z⁵n maag met één Boonekamp, geen druppel meer, kwam in opstand.

⁵n Vol half uur had-ie met Leonard geredeneerd en de popeling van z’n vaderhart had die zijns maags bedwelmd. In plaats te vragen: hoe kom je zo laat, pa? Wat is ⁵r gebeurd, pa? - in plaats te begrijpen dat-ie eetlust had en ⁵m te zeggen: je zal wel honger hebben, man... in plaats van al die motieven die voor de hand leien, zaten ze verstoord en tot ruzie-bereid. Goed. Dan zei-die niks.

‘Best. ⁵k Zal me mond houen. Doe maar op!⁵ — zei-die nors in de leunstoel zakkend.

137