Droompaard en andere Falklandjes

Aanzoek

De tochtdeur scharnierde klagend - de stok ketste in de standaard — pa kwam binnen.

Hij kwam binnen met perzikkleurtjes op de dikke wangen - hij kwam binnen met onrustig neusgesnuif — hij kwam binnen met oogjes die nerveus zochten en lachten.

Maar ma, die nou al ’n kwartier door ⁵t spionnetje geloerd had, die ⁵m had zien aankomen in de verte en neusjes had zitten trekken over pa’s slordigheid - pas ’n splinternieuwe pantalon en de knieën ’r al zwellerig door! — ma die zich had zitten opwinden met kwaadaardige uitroepjes en giftige voornemens, om maar vast op te doen — ma keek nóch naar pa’s perzikkleurtjes, nóch naar z’n lachende oogjes - ze leunde zwijgend in ’r stoel, deed (zoude een schilder of schilderijencriticus zeggen) als een opgeblazen kip die bij ’t geringst verder affront bereid is de tegen-klip te bedansen. ‘Dag Mina - dag Suus,’ zei pa.

Suus, de dochter, knikte ontstemd. De mannen, o! Daar had ma zich op schol uitgesloofd, ’n verse, lekkere hol-landse schol met eiersaus en kruimige aardappelen en daar kwam pa - of ie ’t dee om ma te treiteren - ’n ruim kwartier over z’n tijd.

Dat was voor-eergister óók zo geweest - toen ze lapjes met capucijners aten, had je door pa z’n nonchalance kóü-we capucijners met stijve aardappelen gegeten.

Pa keek vrouw en dochter an, vergenoegd snuivend.

‘Ik heb gróót nieuws,’ zei-ie, de handen voor z’n buik vouwend, om beurten de zwijgende vrouwen beknikkend. ‘Hou je nieuws maar vóór je,’ zei ma ineens in de toon. ‘Haha!’ lachte pa, overmoedig, ‘as ’k één woord loslaat.’ ‘⁵k Ben niet dat nieuwsgierig,’ snauwde ma en vinnig knipten ’r vingers in de lucht.

‘Mina,’ begon pa weer.

Ma keek ’m an van boven naar beneden, d’r intense minachting langs z’n broek met de knieën, z’n piqué vest,

136