Droompaard en andere Falklandjes

‘As ⁵t niet gedaan is/ dreigde de vrouw: ‘mot je na bed? -Zei je dan weggaan?’

‘D’r staat ’n pot teer op de Anna/ lachte weer Dries: ‘loop ’r maar heen.⁵

Het gaf stuwing van stof in ⁵t straatje. De blote voetjes doorlepelden het zand, dat ⁵t spoot en grauwelijk dwerrel-de. Vóóraan met de boomtak hóóg boven zijn hoofd, rende Gerrit. Trijn kwam ⁵t laatst. Dwars over de weg holden ze voort, gillend en roepend, draafden de duinglooiing op, lieten zich rollen. De jongens tolden als alen zo vlug, de meisjes sloegen de rokjes over d’r hoofd, warrelden neer dat de magere beentjes spilden in ⁵t blazen van ⁵t goed. Ze hijgden er van, klommen opnieuw achter mekaar, gelige voetjes die zakten in ⁵t mulzand en tipten en gleden.

Bóven had je daadlijk de zee. Ze lei met staalgrijze strakheid, nauwlijks met rimpeibeweeg waar ’t strand was. Soms zuchtte ze flauwtjes, spette een melkige streep die vergleed op ⁵t zand. Ze lei met de matpurperen zonbol tezaam-al-gegroeid - de bol op een goudzuil, een zuil van bewegend, kringelend, glansgierend sproeisel.

Zó leek ⁵t water een vlak van twee starre panters, gekliefd door een barnende, lichtende, levende geel-dampende geul en zo was de hemelkoepel gelijkelijk een grijze, wazige oneindigheid met een rossige vlamgloed boven en zachtjes opzij van het purperen gat in de hemel.

Het strand fleurde er grijs tegen aan.

Hoog aan de groenende, welvende, woelende duinen leien de bommen die werden voorzien voor de reis. Masten sloegen brutaal schreeuwtjes van rood, groen, bijtend geel, in het grijs van de stadig stuwende wolkjes. En de rompen glimmend van teer logden op ’t zand. En de lange wimpels, dofblauw en rood, waaiden één van deinende sliering naar ’t dorp met z’n rood-scherpe daakjes en schoorsteen-gepluim. Op ’n duinkam, ⁵t kopje vinnig gestrekt, blaatte een geit en holde omlaag aan het koord en sprong met der-tel gedans.

126