Droompaard en andere Falklandjes

⁵m hadden. Andere reden bestond *r niet.

Na dat examen werd het een openlijke vijandschap met de ouders. O, ⁵t geluk om ^Jn eigen huisje te hebben, niet dagelijks bespied te worden, niet de zeurige gemeenschappelijke maaltijden, niet de eeuwige afhankelijkheid... Vandaag was Edi de uitslag voor... de vierde maal gaan horen, hadden Henk en Johan, nu zéker van de overwinning, ⁵n rijtuig besteld om ⁵m af te halen, hadden vader en moeder én Coba bloemen gekocht, leien de oude pakjes te wachten, het pakje met de visitekaartjes Edi Bing, Arts, dat al bij het éérste examen had gereed gelegen, haastig vermoffeld was toen ie zakte, en het pakje met het koperen naambordje Edi Bing, Arts, dat ook al vóór het éérste gekocht was, telkens met tranen en zuchten en mokken verstopt werd en in de olie gezet (voor het bederf) als-ie treurig en verwoed terug kwam. De visitekaartjes, de nette, sierlijke kaartjes Edi Bing, Arts, waren van Coba - het geolied naambordje met de scherpe krulletters Edi Bing_y Arts_y was van vader en moeder. De schroefjes leien erbij, de koperen schroefjes om het in minder dan geen tijd in de deur te schroeven. Met het bordje kwam de zelfstandigheid. Zónder bordje bleef het verdrietig-doen van alle kanten...

Wel ’n kwartier had ze gezeten, het hoofd in de handen, niet durvend te luisteren naar ⁵t rijtuig dat ⁵m thuis zou brengen. Precies waar ze zat, kon ze alles horen van op straat. ’n Hondenkar schrikte haar op, ⁵n wagen deed haar schokken. Werd de kamerdeur geopend, keek de meid, die van alles wist, de goeie ouwe meid, door de kier.

‘Is meneer ⁵r nog niet?’

‘Nee, nog niet...*

⁵k Heb óók blommen, mevrouw../

‘Dank je, Saar../

Glee de deur dicht, suisde de stilte om haar leventje heen, haar leventje dat geen heelal kende, geen wereld, geen ge

^ri5