nieuwe bloemen geklemd in het vleesstompje.
‘Schei 5r nou maar uit/ beval Trien: ‘we hebbe d’r zat...5 ‘Zal 5k dan meehellepe?5 vroeg Annet je, neerhurkend. ‘Nee/ zei Christien bits en glimlachend-wijs naar 5t misvormd armpje knikkend: ‘Je kan ommers niet...5 Jan rookte, de lucht doorhappend, Chris en Trien vlochten bloemen.
Om 5t rood en blauw der jurkjes en 5t wit der schorten glee felgroen van zonnelichtheid het veld tot waar de dijk het water afsloot. Er was daar een rivier.
Ver in de blauw-zoete lucht stond 5n leeuwerik lang-gurg-lend fluitend, en van 5n verdwaalde kikker hoorde je mee 5t zeurend gekwek.
‘Nou/ zei Jan plots en z5n stem over-tetterde luid de stilte van 5t veld: ‘5k zou wel is wille wete of ze d5r niet meer uitkomt...9
‘Uit wat?5 vroeg Christien, 5n stengel splijtend.
‘Uit de kist...5
‘Hoe wou ze d5r uitkomme, stommert, as-die dichtgespijkerd is?...5
‘Zo/ hield hij aan, hijgend om 5n rookpufje kwijt te raken : ‘ik zou wel is wille zien dat ze mijn d5r in houe as 5k 5r uit wil.5
Stevig plette-ie z5n lippen, nou-die wist dat-ie 5t veilig doen kon. 5t Endje hield-ie tussen z5n vingerspitsen.
‘En as je dóód ben/ zei Trien: ‘as je dóód ben, dan ben je dood en as je dood ben dan licht je de deksel niemeer op../ ‘Dat zou 5k eerst motte zien/ beweerde hij, zachtjes-zuigend en weer vinnig blazend.
‘As ze d5r arm in de hoogte hiewe/ begon Christien te verhalen: ‘en ze liete 5m weer los dan dee die plóf en d5r bene ook. De meester het 5r an d’r tong getrokke en ze riep nie-eens au. Nee hoor - as je dood ben beweeg-ie nie meer — geen sikkepit.5
‘Leit ze in 5n kissie?’ vroeg Annetje voor zich uit starend, niet begrijpend wat 5r gebeurd was.
108