Droompaard en andere Falklandjes

Grafje

Mag ⁵k vandaag nóg eens van kinderen verhalen? In de eerste plaats hóü ⁵k van kleine jongens en meisjes; in de tweede...

Maar argumenten kunnen we onvermeld laten.

Allicht zouden ze tot hatelijkheden aanleiding geven tegenover volwassen medeburgers, wier grutterig, grokkig, overigens zeer gewaardeerd bestaan, misschien daarom te verduwen is, wijl het ⁵n zo logge, broeierige achtergrond vormt van kinderleven, dat je opfleurt óók als bomen kaal in najaarslucht starren, of pokdalige regen de straten be-kniest. Ontzegge ik mij verdere verontschuldigende beschouwingen...

In hoog-bloeiend gras zaten drie meisjes en een jongetje. Annet je, dochtertje van ⁵n winkelier wiens vrouw was gestorven, had één armpje. Het andre leek ⁵n geknot, rood vleesstompje.

IJvrig doorzocht ze het grasveld, plukte uitgelopen paardebloemen met het linkerhandje, hield ze met het vleesstompje tegen haar boezelaar gedrukt. Scherp tegen ⁵t misvorm armpje staken de brutale gele bloemen. ^e5k Hè-d’r weer ⁵n héle boel,⁵ zei ze terugkerend.

‘Smijt ze maar op de hoop,⁵ zei Ghristien.

Die was de oudste, hummel van zes, met lekkere blonde warharen. Ze droeg ⁵n kam sinds ⁵n paar dagen, ⁵n kam waarop ze tróts was.

Nou had ze ⁵t te druk om ⁵m door ⁵r krullen te halen.

De vuile vingertjes in rad beweeg, ⁵t gezichtje verhit onder de strohoed, de beentjes gespreid en moppige klompjes wit-puilend tussen de grassprieten, boog ze over de paardebloemen, kleine paardebloemen en rakkers van paardebloemen, maar allemaal felgele, bijtend-gele bloemen, die in de schoot langszij de gespreide beentjes lagen. Met tere aandacht spleten de nageltjes de stengels open,

106