Droompaard en andere Falklandjes

Liever had-ie Trees of Suus of Truusje over de rand gesleept, maar nou Mien pertinent zei dat walvissen niet vraten, vond-ie ’r pleizier in zó geweldig walvisachtig te brullen, dat Trees en Suus sip keken en kaptein Mientje koud werd. ⁵n Keel as die jongen opzette!

⁵t Leek of je óveral in ⁵t aandoezlend donker griezelige dingen zag.

‘Niet soo akelig schreeuwe,⁵ riep Mien: ‘dat doet ’n walvis niet - je mot énkel me hengel beetpakke...’

Maar op ⁵t zelfde moment werd ze kil van schrik, gilden Truus, Kris, Trees en Suus dooreen.

Achter de rechtse steenhoop bewoog iets en klaagloeiend geluid, alsof iemand om hulp riep, klonk zó dichtbij, zó gemeen-hard, dat Dirk ⁵t niet gedaan kon hebben.

‘Moe!... Moedér!’ krijste Trees.

‘Wat benne jullie ⁵n lummels,⁵ lachte Dirk, maar ⁵n lach die zó hol klonk, dat-ie midden-in stokte: ‘⁵t Is ⁵n koe! Ga je vort! Ruk je uit, dooie diender!...⁵ Het dreunend gedraaf van ⁵t dier getroffen door ⁵n steen, klonk na.

‘Is dat schrikke!⁵ zei Mien: ‘⁵k dacht dat ⁵t de duvel was...’ ‘De duvel bestaat niet? zei Dirk stevig: ‘nou, zal ⁵k de hengel pakke?...⁵

Ze hadden er geen trek in. De walvis maakte te veel spektakel.

‘Stap weer in/ zei Mien: ‘dan gane we na Amerika...⁵ Dirk zat an ⁵t roer, wrikte de stok, riep: ‘Sisch! Susch! Sisch! Susch!⁵ De pret was ⁵r af.

Mien praatte hard en Dirk praatte hard en Truus zei es wat hard.

Geen van de zes dorst te fluisteren.

Naar de zij van de weilanden was ⁵t zonviolet tot purper gestreep in indigo-blauw vervloeid.

Vinnig-zwart, massaal dreigend, stonden de hopen der opgestapelde tegels, hoop naast hoop, en de kalkbakken

104