Suze. Suus____
Schmidt, Verder?
Suze. Meier.
Dolf. Ga d’r bij zitten, Suze.
Schmidt Ik heb u geschreven...
Suze. Asjeblief, ’k Hè de pepiere in ’n pakkie bij mekaar. Me moeder hiet Sefie Meier, ha zellef mee-gekomme as ze geen mankement an d’r been ha gehad — van ’t water.... D’r fotegrawie leit d’r tussche, toe ze zoo oud as ik was — me vader hiette Cor-nelis van der Vliet — en ha femilie die Van Reesum hiette — en ha geen tijd met me moeder te trouwe, omdat-ie sjecheerder bij de Spoor was en in negetig overreeje wier vlak voor ze anteekene zoue... Nou da’s geen schande voor mijn. En me moeder ken d’r ook niks an doen. En de naam Reesum het ze meer as eens hoore noeme — die was toe stuurman op de paketdienst----
Schmidt. Ho! Ho!... Niet zoo doorslaan, juffrouw Meier...
Suze Me vader----
Schmidt. Suscht!.. Even inkijken. (leest de papieren, die hij in de hand gehouden heeft)
Dolf. Geef u mij ’t portret, meneer Schmidt. (bekijkt het) Nee. Nooit gezien. Ónmogelijk, (droog)... En
198