Vuurvlindertje

XVIII

Lang hoefde ze niet te wachten, omdat 't door al dat oponthoud zó beestig-laat was geworden, dat Kobus na 'n stug-hartelijk babbeltje bij ’t bed van z’n moeder, waarbij-ie stond te hannessen, of-ie over elk van z’n bewegingen zou struikelen, en 'n afwezig praatje naast ’t ledikant van Koert, 'r op 'n holletje vandoor most, om op de Glasblazerij geen boete op te lopen, 't Laatste ogenblik dee-ie onrustig, loerde-ie 'n paar maal door 'n gordijnspleet, kreunde-ie zo raar, dat Lena 'm vroeg of-ie pijn in z’n buik had, en toen-ie 'r met ’n hardere kreun afgesnauwd had, jachtte-ie 't tuintje in, om nog is haastig werom te kommen en 'r te zeggen, dat as, as 'r 'n brief voor 'm gebracht mocht worden, zij 'r met 'r vingers af most blijven. Hij wist 't, dat ^ft zo vroeg 'n onmogelijkheid was, maar hij most iets zeggen, om ’t zenuw-gekrop in z'n keel te luchten.

,,Ziezo, Boudewijn, Prinses en Siegfried,” praatte zij de poppe-snuiten toe : „nou spelen jullie niet de beest, terwijl ik afruim, en je sleept selderjuu niet alles van z’n plaats, of je zei ’r van lusten I . .

Kwiek, in elk van 'r gebaren de zieke tante nabootsend, borg ze de niet gebruikte tafelvoorwer-pen in de kasten, klom op stoelen als ze ’r niet bij kon, en in 't keukentje, op 't punt de half-gare aarpels nóg 'ns te koken, kreeg ze de inval-om-

197