Vuurvlindertje

tot drie uur in de nacht, bij 'n flesje met te veel inkt en 'n lekkende penhouder, zitten schrijven ■— eerst in de emmer overhevelend — schandalig, om 'n ander as meid te gebruiken 1 — : ,,daar gebeurt niks van 1 As je niet eet, wor je zo mager as 'n pier .... Je zal is zien, as je je brood slikt, hoe je dadelijk weer spreken ken

AVeer weigerde-ie met 'n schudden van z'n hoofd.

,,Nou zeilen wij is zien wie de baas is,” zei ze : ,,tante Toos is ook ziek, en ik ken geen ziekenhuis bedienen, en 't huishouen narijen, as iedereen z'n eigen zin doet .... Zei ik je haar kammen ? . . . Met zo'n ragebol ken je niet blijven leggen, en je handen mot je 'n beurt geven .... Die hebben toch niks met je keelgat te maken

Hij wou niet dat ze te dicht bij z'n bed kwam, bang dat zij 't ook te pakken zou krijgen. Maar ze was niet te houen, nou 't spelletje begonnen was, klom op 'n stoel, en kamde heel handig en vlug tot 'r 'n scheiding met zwierige bochten gelinieerd was. Toen brac-ht ze 'm de boterhammen met suiker 'r op, wat-ie wel zou lusten, en wat goed voor 'n keel, die niet praten kon, was. Voor tante Toos kookte ze 'n ei. Ze had 't zo dikwijls gezien, dat 't geen kunst voor ’r was.

Met kokend water kon je 'r gerust alléén laten •— ze had zoveel van de verhalen van Koert z'n verbrande voet gehoord ■— toen zij pas op de wereld gekommen was, en hij 'n warme kruik voor haar klaar had willen maken — dat ze 'r al as kind, dat nog niet eens praten kon, de stuipen voor op 'r lichaam had. Ze dee tot in kleinigheden zoas tante Toos 't dee : 't ei kalmpies-an in 't

191