zee ze — ik hoor 't 'r nog zeggen — : ,,as wij getrouwd bennen, zal-ie 't best bij me hebben I Je mag 'n kind riet straffen . . . k Werkte als 'n slaaf. D'r kon niemand tegen op. Ze zeeën : jij verpest 't voor ons .... Klets maar, dacht ik .... Ik most meer as anderen doen .... D'r zat iets in me te zingen, as me lenden zeer deeën van 't bukken, 't vooroverstaan .... Me hele huisje knapte 'k op ... . D'r kwam 'n nieuwe kast, 'n nieuw tweepersoons bed .... 'k Herinner me nog 'n klok met 'n speelwerk .... Toen kreeg 'k de slag op me hersens .... Ik raakte 'r lippen niet alleen an . . . . Dat heb 'k de heren van de Rechtbank gezeid, dat heb 'k ze duidelijk gemaakt . . . . Zij hiette 't liegen .... Ze zee : dat van je eerste vrouw zal ook wel leugen geweest zijn .... Ze zee : jij ben driekwart gek, en gekke mannen motten niet trouwen, want die doen fassoenlijke vrouwen de dampen an . . . . Toen maakte zij 't uit ■— da's waar ■— en ik was de minste ; ik had 't met me eigen ogen gezien, dat ze 'n ander .... — en 'k zee da'k gelogen had .... Ik kreeg 'r lippen weer, de liegende, onzuivere lippen — ik kocht in die dagen twaalf lepels en twaalf vorken, en voor de jongen 'n bril ■— nou leek-ie nog meer op z'n vader. — Toen had 'k 'n vrije middag, heb ik 't zelfde gedaan as bij de eerste, ben blijven posten ■— zag 't voor de tweede maal — zag 't — zag ’t — heb van ’n vriend 'n mes geleend — heb 'm gezeid waarvoor 'k 't nodig had — ben dagen lang an de drank gebleven, heb niks gegeten, enkel sigaretten gerookt ■— heb wéér gezworen, dat 'k niks gezien, dat 'k alles gefantaseerd had, en toen ze me uitlachte, de deur voor me opensmeet, me
i83