Vuurvlindertje

,,Omdat hij,” vertelde de chemicus, en 't scheen of 't lichten van z'n ogen sterker dan 't glanzen van de brilleglazen werd : ,,omdat hij alles voor anderen deed, omdat hij in die dagen, toen spreken een misdaad was, voor anderen opkwam en zich verzette toen de Revolutie nog te vroeg was .... Hij had een Polizist geschoten .... Dat was een domheid, maar iedere tijd heeft zijn domheden en als er geen domheden waren, zouden wij vandaag nog in de middeleeuwen zitten, niet waar . . . . ? Ja, dat ies mijn prachtige vader .... Toen ik hem in Alt-Moabit de laatste maal bezocht, zei hij, en ik heb die woorden onthouden : mijn jongen, als jij de vrouw van die Polizist en die Polizist zelf ooit ontmoet, zeg ze dan dat ik er spijt als haren op mijn hoofd van heb -— u ziet dat hij meer haar als ik had -— en dat ik nooit het slechte Bei-spiel hoe zegt men dat : voorbeeld had moeten volgen .... Ik heb die vrouw bezocht, en toen heb ik mij in die dochter verliebt, en ben met die dochter getrouwd, en wij hebben het best met elkaar gevonden, en de Polizist, die met een houten been liep, is zelf mee naar het Standesamt — hoe zegt men dat : naar de burgerlijke stand —- geweest, en mijn moeder, die bij ons inwoont, ies wel dikwijls slecht geluimd, maar over dat denkt zij misschien, maar er over spreken dpet zij nooit .... Dat ies onze roman, als het een roman ies . . . . En dat ies drie en twintig jaar geleden.Ik ben nu een en veertig, en mijn oudste dochter moet achttien worden .... Ik denk altijd : men moet nooit over de domheden van het verleden spreken. Want het verleden ies als een boom, die na de zoveel maanswisselingen zijn oude bladeren af

136