Kiekjes

9i

„Moeder zalige is al vier jaar dood, Bram, toen jij in Amerika was is ze gestorve en nou maak Ik Sjabbes.”

Van ’t eene woord ’t andere.

„Hoor ’s Bram, wat je me daar vraagt op ’t menuut van Sjabbes, is geen kleinigheid. Als je me de hand d’r op geeft, dat je niet meer naar buiten gaat, als je ’n sjwoeë durft doen bij jouw en mijn moeder in ’t graf, dat je je nooit meer met ’t mes laat afnemen, dan zeg ik ja. Cente heb ik niet, maar uitgaan doe ik ook niet. Mijn kleeren maak ik zelf, mijn potje kook ik zelf, m’n boeltje redder ik zelf. Jij gaat naar sjoel en ik maak sjabbes. Ik jouw jiddisje Seere, jij mijn koosjere Bram. Ja of nee? Goed Sjabbes dan, sjooleim aleigem, mazzel en brooge. Je gawweircm zullen je wel uitlachen, maar ik zal je laatst-lachen leeren.” Seere en Bram. Bram in God’s dienst. Reist de markten af met koosjere lever en hart en zuur. Toen d’r nog Watergracht was en later, toen ’t Waterlooplein werd. Lange jaren vóór-ie tenten-zetter werd. Ze kregen de goppe en trokken hun trapjes op, drie in de steeg. Zijn vader mee.

Eén ding was ja jammer. Seere en Bram waren al over de jaren en hadden geen kind. Seere huilde achter Bram z’n rug en Bram achter Seere haar rug. Op ’n zeer goeien dag stuurt God Z’n mal’oogem.

Sara druk bezig aan ’t Sjabbes-maken. Sjabbes-óók-’n-zorg. Tegen Peiseg. Bram staat op ’t Waterlooplein, aan den hoek van de steeg met koosjere visch en lever en kuit. In Seere haar woning is reuze-rommel. Alles van den muur, alles van den grond. Komt in die gooser-deie-drukte de man van haar sukkelende zuster naar boven met ’n oggenubbesj-gezicht. Seere haar zuster moet naar ’t gasthuis. Of Seere ’t jongste kind zoolang in huis wil nemen, dat ook Seere heet. Seere’s gelaat wordt lachend-wee. ’t Was ’n stille droom altijd van haar geweest om dat kind. Maar ze had niet durven vragen. En nu . . . maar hoor’s, eerst aan haar Bram vragen. Alles staan en liggen, zij naar ’t stalletje van Bram.

„Bram, ik wou je wat vragen.”

„Gijn, ik jou ook.”

„Wat jij dan?”

„Wat jij dan?”

Toen de man van Seere’s zuster boven was bij Seere, had Bram gehuild aan z’n stalletje. Daar krijgt-ie de besoere, dat