Kiekjes

85

kijk je nou weer na? Loetje! Pas op, ik domp! Kijk uit, achter bij zijens! Zitte de lunze in ’t wiel? Viere! Inhouwe! Ja, je ken wat. Doe je siererètje uit je mond, meneer Sjalet . .

„Och, trek maar raak, loop maar raak. ’t Zal wel goedkomme en as ’t niet goed komt, ken me ook niet verd. . .”

Bram voor de kar. Loetje d’r achter. Bram met ’t dampende zweet boven z'n oogen. Pet uit z’n haren. Z’n boezeroen is nat op de schoften. Loetje met lachende rust en kwasi stuwkracht achter den kop-beladen wagen, die kraakt in z’n lendenen. Bram meent, dat Loetje duwt, maar Loetje verduwt ’t.

„Goed zoo, ja zóó is ’t goed. Nee, nee . . . hou in, hou in . . . Loetje . . . tegehouwe . . . pas op . . . anders gaat de kar tege de keie . . . allemaal goed van mijn niet, Loetje . . . nee, je duwt wèl, je houd niet tege . . . zoo . . . nou weer duwe . . . goed zoo . . . allo . . . goed zoo . . . harder dmve . . . har der . . . harder . . .!” Loetje duwt niet en houdt niet tegen.

„Loetje . . . waar bin je dan? God . . . ik . . . hou ’m niet meer... hou in . . . in . . . inhouwe . . . Loetje . . .!!”

’t Gevaarte van planken en schragen en borden en bladen steigert, botst, dondert tegen de keien. Loetje springt lachend op zij. Abram kan niet. Hij staat in den kruk. ’n Schraag tegen z’n hoofd. Rood zweet siepert onder z’n pet, dampend bloed rookt uit z’n haren. Hij ligt tegen de straat.

„Bijje nou tevreeje . . . hè? Jij kos mijn ’n stuk . . . van m’n gajjes ... o God . . . m’n hoofd ... o God . . . m’n buik . . .” „Komt u toe, fijn. Ik bin zoo stom niet ... Ik sappel me niet dood voor ’n paar cente ...”

„Jou schuld . . . dat me de boel gerinneweerd is van die menschen.”

„Ik wil. . . nóh! . . . Betaal me dan wat me toekomt voor om vijf uur uit m’n bed te komme en me ’n breuk te duwe en me nek te breke . . . U bint toch zoo vroom . . . u slaat toch geen sjoel over...”

„Betaal ik je niet genog? ’n Gulde . . . voor twee uur niks doen en mijn brood d’r bij nog opete bij jouw brood ... ai. . m’n hoof ... en mijn bazzeroene drage ... o, God . . . m’n buik en mijn broeke ... en mijn schoene . . . Zou je maar m’n arbekansef en m’n fillem drage . . .”

„Amme nooit niet, as ik mesjogge wor, eerder niet . . .” „Neem op de boel ...”