Kiekjes

i8i

zouden zetten. Dat deed den grootouders zeer, niet om de kinderen, maar om de kleinkinderen.

Blaas in de kolen, Leie, tot den laatsten adem! Let op de eieren, Leie, tot je einde!

Ei, ei. Dat is geen masse-matte voor den heelen dag, hoogstens voor den halven. Na twaalf uur neemt niemand meer een ei bij ’t brood. Wat ’n ander in ’n heelen dag moet zoeken, moet Leie in ’n halven dag vinden. En toch is die halve weer ’n heele. Zit ze niet ’s morgens al aan de deur van het Water-looplein, vóórdat de zon den dag heeft uitgebroed uit ’n goud-geel-ei uit 't Oosten? Blaast Leie niet haar kooltjes aan, als ’t half-nacht, half-dag is, als ’n half-zachte koelte ’n heel-harden dag voorspelt? Bij Leie leggen ze even aan, de soldaten van den dageraad, als ze met hun karren munitie gaan halen op groente- en fruitmarkt. Dan reppen haar oogen en rekken haar handen, ijverig, ijlings, ’n eitje voor hem, ’n eitje voor haar, twee schillen, twee harde, drie inpakken, half-zachte, voor schaft van straks. Hier is 't zout. Lekker, Leie, leef lang! Bij geen ander zouen ze ’t lusten. Bij Leie’s gezond, bij geen ander!

Maar al die kinderen gaan toch niet allemaal naar de groente-of de fruitmarkt? Nee, natuurlijk niet! Naar buiten gaan ze vandaag met den meester. U bespaart me toch wel de beschrijving, weet u nog wel, van ’t vorige kiekje?

Dringen ’n paar moedertjes door de soldaten van den dageraad. Leie moet ze ’n paar lekkere eitjes klaar maken, voor vanmiddag om twaalf uur, lekker half-zacht, maar in ’n dubbel toetje inpakken en ’n beetje zout, voor haar kindertjes bij ’t brood, buiten . . .

„Goomoeder! goomoeder!”

Komt ’n kindje achter de kist en vliegt Leie om den hals. Voelt Leie ’n half-zacht kopje tegen haar oogen.

„Jij, Leie?”

Haar kleinkindje van die harde dochter, kleine Leie, twee-en-zestig jaar jonger dan zij.

En Leie babbelt tegen Leie, maar oude Leie hoort niets, is heel hard doof.

„Hier! kom je hier, Lea! as je niet hier komt, ga je niet mee! hier! hóór je?”

’n Stem uit de verte. Die hoort van kleine Leie’s moeder en