Kiekjes

en ’n briefie vannilje. Of nee, ga je gang maar, ik zal me maar zelf bediene, voor ’n koegeltje bij m'n pruime. Bekkie, neem jij ook ’n koegeltje, bin je in één voor Sjabbes uit de zorg.”

Hillie hèlpt Bekkie.

„Wat koste die pruime? Hillie?” vraagt Sjammie.

„An mijn vraag je? Ooser as ik eens weet wat pruime zijn! Wat moet jij, Brankie?”

Aldus tot z’n schoondochter, kind van Sjammie, die met zijn Sallie getrouwd is en ’n Sjammie op haar arm ’t huilen uitsjmoest.

„Geeft u me ’n paar flikkies voor m’n Sjammie, die gaat an as ’n Turk, as-ie flikkies ziet.”

„Wat koste die flikkies, Sjammie?”

„Flikkies, flikkies? waar flikkies? Noh! ik zit midden in de stijsel, maak die me mesjogge mit flikkies. Waas isj viel, reken maar wat, as je maar niet te weinig rekent. U koffie, juffrouw? Ja, baas, ik kom dadelijk bij u, baas. Hillie, pas op, daar komt Semmie an de balletjes. Blijf je d’r af, Semmie, of ik doe je wat an!”

„Nee, groovader, ik pas juis op, dat Arentje niet d’r an komt.”

Arentje is ’n Hillelietje en Semmie ’n Sjammajietje. Ze peuteren beiden aan ’n flesch balletjes. Kloumesj, om alle twee elkander d’r af te houden.

„Arentje,” zegt Hillel, „ga jij koffie malen, krijj j’en pepere-muntje. Sjammie, daar grabbelt eentje in de sekade! Sjammie, wat of ’n half ons azijn kost. Sjammie, de juffrouw wil ’n flesch ferremeselje hebbe. Sjammie, of je nog linze hèt. Jaantje, zit niet mit je vingers in de stroop en kijk’s an Juutje, die staat mit haar voetjes in de kestengeü”

„Moeder, vraagt u an groovader, of ik ’n paar toetjes drop krijg voor dropwater, hé, moeder?”

„Nee, ik weet wat, Fijssie, vraag jij an groovader Sjammie of groovader Hillie an mijn die flesch geeft voor stekeltjes te vange, dan zal ik an groovader Hillie vrage, of-ie an groovader Sjammie voor jou dat kissie wil vrage voor ’n fijn karretje te make, je weet wel, voor die wieltjes.”

’n Reuzengerinkinkinkkinkelekink. Beis-Sjammie aan ’t knokken met Beis-Hillie, over wie ’n gemberpotje mag uit-