Kiekjes

if>5

sjel-Pésach was daar ’n wonder gebeurd. Kleine Jaantje had hem zien wegloopen, dien boozen man met z’n magere vingers, dien naren man met z’n hongerigen lach. Dat was de Doodsengel geweest. Maar nauwelijks waren de eerste choomets-dikke-sterren aan den hemel gekomen, of vader lachte ’t eerst van heel jomtov. „Geen gevaar meer”, zei de dokter, „ze hoeft niet naar ’t gasthuis ze kan hier blijven en ik zal óók maar ineens hier blijven.”

Want moeder in de andere bedstee had dat gehoord, dat blijde van haar kindje buiten gevaar. En toen . . . W’ant weet u, waarom moeder te bed lag? . . . hè? . . .

„Ik feliciteer u, vadertje . . . hemel wat heb je daar ’n prachtkerel bijgekregen” ... de dokter kwam niet uit z’n verbazing.

Wat is dat dan toch op Achroun-sjel-Pésach met dien malèg hamoowes? Och, ja, men zegt, dat de Malèg hamoowes op Ach-roun-sjel-Pésach, als hij ’t bloed van ’n Joden-eerstgeborene ziet, z’n hand verbrandt en z’n zeis laat vallen.

Brammie had toch gebloed uit z’n hoofdje. Naar ’t gasthuis tóch gebracht. Maar lekker even later weer thuis, nu ja, ’n doek om z’n hoofdje, boven z’n oogjes, waar hij „gehochte” was. Boven hoorde hij vader „mazzel-tov” weenen. En toen liet vader hem ’n half uur niet los. Mazzel-tov beteekent „goeie ster!”

Goeie, goddelijke, choomets-dikke sterren! Die hebben jou tegen de straat laten vallen, Brammie, begour! Die hebben jouw bloed genomen en malèg hamoowes z’n hand verbrandt. En je lekker zusje blijft lang leven. En je moetje heeft ook door jouw bloed je jongste broertje geboren... mazzel-tov! en je meetje is ineens heel gezond. Mazzel-tov driemaal!

Ammie gaat na nacht even naar ’t plein, om naar de choomets-dikke-sterren te kijken.

De mand is w^reg, wat dacht je dan?

XXIV.

VOETJE VOOR VOETJE.

Op ’t Waterlooplein. Zóó druk dan en zóó’n gedrang? Zóó vol en veel te koop? Nee, ach nee. Geen karretje, laat staan