Kiekjes

102

Wij onthouden precies, hoelang we menschen zijn, terwijl de heele wereld vergeet, hoelang ze Christenen blijven.

Choomets-dikke sterren.

Natuurlijk. Als onze dieren op Sjabbos en jomtov moeten rusten, mogen zon en maan en sterren niet ongehoorzaam zijn. De zon moet op, als de Jood op z’n vroegst wil „ooren”. De sterren moeten uitkomen, als de Jood wil, dat ’t „nacht” is en de maan moet geboren worden, als de Jood „rousj-choudesj” bensjen wil. Laat de hemel zich niets verbeelden. Hij moet buigen met al wat erin is, zooals de aarde moet kruipen met al wat erop is, voor den Jood van Sjabbos en Jomtov. Wee, als die weggaat! Dan is je leven niets, aarde! Dan zijn je uren geteld, zon, maan en sterren! Maar wees gerust, heelal! De Jood van Sjabbos en Jomtov verdwijnt niet. Dat wist God wel, vóór Hij u in zes dagen schiep. Integendeel. D’r komt ’n tijd, dat de zon goudener, de maan zilver-der en de sterren diamanter zullen schitteren. Dat zal zijn, als heel de wereld Jood wil worden, met ons mee wil tellen van de schepping, met ons mee wil vieren Sjabbos en Jomtov, met ons mee wil eten rein en koosjer, met ons mee wil bidden tot God-zelf.

Goomets-dikke sterren.

Dat is de hemel op den laatsten dag Pésach. Als ’t gaat duisteren naar gewoon brood. O, wat naar is laatste-dag-Jomtov. Of er iets allerliefst afsterft. En dan Achroun-sjel-Pésach. Als het ongezuurde af-heeft. Net of de mal’eg-hamoowes grinnikt: „daar ben ik weer!” Leeg is ’t Waterlooplein. Eere zij z’n rommel, op Sjabbos en jomtov is ’t opgeruimd. Kun je onbelemmerd staren van overkant naar overkant. Van Vlooienburg naar Lazarussteeg. Van Turfsteeg naar Vlooienburgersteeg. Kun je elkander wuiven van puin-schuit naar sjkoome-sjoel, van ’t huis van Spinoza naar de loods van Kobie Raap. Dan juichen de boomen van ’t Plein en klappen in de handen, omdat God gekomen is, om ’t veld te richten.

„ Choomets-dikke-sj terre! ”

Daar dobbert ’n kreet over ’t verlaten veld. De kreet van Achroun-sjel-Pésach. Kinder-klank uit kleine kelen. Van Vlooienburg voortgekomen. Kijk, hoek-om komen ze gedribbeld. Peuter-mannetjes in jomtev-staatsie. Tel tot tien jaar, ho, ouder zijn ze niet. Nu geen klompjes met kousen van de kuitjes, maar schoentjes veter-los. Geen stout-naakte elleboogjes nu.