Kiekjes

99

hot choomets? Wéém sjokkelt zisj dou de zèk ous? Wéém hot choomets?” Rook, vonk, vuur, vlam! Crematie van gedeesemde lijken. Brand-dood van de jeitser-horre. Hel voor verbannen zuur-deeg. Broodwinning van brood-vernietiging. Onherroepelijk laatste dag! Alles moet weg! Sluiting vandaag! Haast u! Hallo, hallo, hallo! Spot, spot, spot! Voor twee centen zullen ze je broodzorg in rook laten opgaan! Voor ’n stuiver mag je d’r op wachten en al wat gist, in puin en asch zien. Maak dat je d’r bij komt! Vanmiddag ben je al te laat! Zegt het voort, zegt het voort!

Twee broedertjes. Crematie-compagnie. Op ’t Waterlooplein. Hoek Hout-straatje. Ammie en Brammie Brander. Ammie heeft eerlijk den ketel gevonden. Brammie heeft eerlijk de matras uitgehaald. Samen hebben ze eerlijk de lucifers gekregen. Geen van beiden hebben ze eerlijk één hal ven cent op zak. Choomets! Wéém hot choomets? De rook is van Ammie, de vlam is van Brammie en ’t brandje is van broerdertjes Brander samen. Choomets! Wéém sjokkelt zisj dou de zèk ous?

„Jij roep niet, Ammie!”

„Jij kijk niet, Brammie!”

„As jij niet roep, ken je wél voek gaan!”

„En as jij niet kijk, ken je vok loope!”

„Jammaa, de ketel is van mijn!”

„Ie, ie, en de vlam dan?”

„Laat ik jou lekker de sente niet anneeme!”

„Kijk jij maar, as je goomes krijg!”

„Roep ik vaader.”

„Haal ik moeder.”

Vuur, vlam, heibel. Over niks. Omdat ’r nog niks anders is dan niks. Daar komt iks. Mannetje met houten lepeltje in ’n lapje, samen in ’n toetje met ’n paar veertjes en ’n korst.

„Bin ik handgif, jonges?”

„Jaammeneer.”

„Kommötje, Ammie, meneer vraagt ammijn.”

„Zoo zaj-je, Brammie, as meneer niet mijn hèt angekeke, néémmeneer?”

„Binne jullie dan niet broertjes?”

„Jaammeneer, maar ik bin de ousste.”

„Jaammeneer, maar ik zit hooger op ’t Joode dan hij.”