Bloemlezing uit zijn werk

״Zie — gij zijt — geheiligd — aan mij — door dezen ring — naar de wet van — Mozes en Israël!" Waar ter wereld is een symboliek, die deze overvliegt? In welke verbeelding der godsdiensten is de bruidsdag zóó uitgebreid als in ons Jodendom? Hier worden alle eeuwen teruggeleefd in één mo-ment! Hier wordt de heele wereld teruggedroomd naar één plek! Hier is Sinai! Hier is de Openbaring! Hier durven twee menschen onder eede een volk te zijn!

Hier symboliseert de gouden ring (טבעת ).die door geen dia-mant of inschrift onderbroken mag worden, de oneindige eeuwigheid, die alleen door het Godsgeloof omvat kan worden!

En wat God bedoelde, toen Hij tot Zijn bruid Israël zeide: (Exo-dus 19-6):

״En gij — zult zijn — aan Mij — een koninkrijk van — priesters — en een heilig volk!" dat bedoelt de bruidegom als hij tot zijn bruid zegt: ״gij — zult zijn — aan Mij — geheiligd." En daar waar het gebruik nog is, dat de bruidsvrienden (שושבינץ — Unterführer) brandende kaarsen en fakkels vóór het bruidspaar uitdragen, wil dit in symbool brengen de bliksems, die aan de Wet-geving voorafgingen (Exodus 19-16). Vandaar ook nog, dat men liefst de choepoh gevierd ziet onder den blooten hemel (Eben Haëzer 61-1). En hier grijpt de symboliek nog verder. Hier wil men Gods Schepping zelf aanschouwen, den hemel met zijn sterren, die de getuigen waren van het geluk van de twee eerste menschenlevens, waaruit heel de wereld gesproten is. Zoo zal er ook uit deze twee heilige menschenlevens één wereld spruiten, die geslachten na ge-slachten zal zien! Liefst wil men dan ook de bruiloft gevierd zien op den vierden dag van de week, de dag waarop de hemel-lichten zijn geschapen en dan op een dier dagen van de maand, waarop de maan zich in haar volheid toont (Jore Déa 179—2), alles symbool van de schepping, die het volle,fonkelende geluk der schepsels bedoelde.

Het Jodendom beschouwt den huwelijksdag als de wedergeboorte van twee menschen. Een nieuw leven begint voor beiden. Zij bidden daarom op dien dag dan ook om vergeving voor hunne zonden. Zij spreken in het gebed de zondebelijdenis uit en vasten op den dag

II