215
Men meende dat de in dit artikel genoemde toestanden ״opzet” en ״schuld” uitsloten, waardoor de mogelijk־ heid eener strafrechtelijke toerekening ook zonder bij־ zondere wetsbepaling ophield.
Hiertegen voerde de Minister Modderman aan x) : Minister Mod-״Artikel 37 is dus absoluut noodig voor krankzinnigen derman* en idioten, want, heden werd het mij door een des־ kundige opnieuw verzekerd, krankzinnigen en idioten kunnen opzettelijk handelen. De definitien van het Tweede Boek hebben dus op hen vat en voor hen is derhalve de bepaling van art. 37 onmisbaar.”
Toch zijn er gevallen, waarin de zielstoestand van Krankzinnig■ den beklaagde een dusdanige was, dat noch opzet,heid en schuld· noch schuld kan worden aangenomen. In dit geval zou dus vrijspraak kunnen volgen wegens het niet-bewezen zijn van het deliktsbestanddeel opzet of schuld.
Of ontslag van rechtsvervolging op grond, dat de dader niet strafbaar is wegens gebrekkige ontwikkeling of ziekelijke storing van de verstandelijke vermogens.
De rechtspraak ontslaat in zulke gevallen van rechts-vervolging, waardoor de toepassing van het tweede lid van artikel 37 mogelijk wordt. 1)
Wellicht heeft de wetgever met artikel 37 niet Bedoeling van anders bedoeld dan eene herinnering aan den rechter,artikel 37 en dat krankzinnigen en idioten niet behooren te worden veroordeeld. Gelijk wellicht met artikel 1280 van het B. W. niet anders bedoeld is dan een herinnering aan
1