123
beschouwing. Evenmin als het een nieuwe wereldbeschouwing is, te zeggen, dat niet de Vader, maar wel de Moeder de „bron” is van de kinderen.
Dit be-amen is een zuiver persoonlijke daad. En daarzonder is toch een norm geen rechts-norm. Ook al houdt iedereen zich eraan. Het is dan een machts-norm. Omgekeerd is mogelijk, dat iemand een norm als rechtsnorm be-aamt en zich er toch niet naar gedraagt. Bijvoorbeeld uit vrees voor eenen overmachtigen vijand. Het is dan voor hem een machtelooze rechtsnorm. Eerst wanneer een norm door iemands rechtsgevoel is be-aamd is het voor hem een rechts-norm geworden. En dit bedoelt Prof. Krabbe zeggende, dat de norm geldt. Er is dus een macht in het recht. Maar ook een macht tegen het recht. Dat wil zeggen: Recht en Macht zijn nooit volkomen gescheiden en nooit volkomen vereenigd. *)
De onderscheiding tusschen het stellen van een norm en het be-amen van dien norm als rechts-norm is dus essentieel. Prof. Krabbe doelt er misschien op, als hij onderscheidt tusschen „bron voor den inhoud van het recht” en „bron voor de gelding van het recht”.1) En in
„de Moderne Staatsidee”, bldz. 57...... „de beteekenis
van het recht, als een norm, die door de reactie van het
1