Pathologieën

neer zij bevredigd werd, om zijn verfijnd proza te schrijven. Hij maakte dus beschrijvingen van: ״de molen en het huis, het water spiegelend in de zon, het lage land in den dag; het lage land gedurende het nachtlicht; de velden vol koolzaad en koren; gezicht van de stad Amsterdam in den avond; het licht-bloeiende dagen van den dag; een spelende jongen op den zonnigen dijk met bloemen.

Tot zijn geluk wist Johan, dat deze acht beschrijvingen de beste waren, die hij had opgeschreven.

Hij wist ook, dat hij nu zielsgelukkig met zijnen vader leven kon, zonder storende gevoelens, waar hij doorheen was gegroeid.

14.

Op den dag voor dat het eindexamen te Haarlem beginnen zou, wilde Johan van bij Westzanen weggaan. Op den dag, voor dien waarop hij wilde weggaan schreef René hem.

״Beste jongen Hans, ik heb je tot dusverre geheel niet willen storen, en daarom heb ik je niet geschreven, en ik heb je ook niet bezocht.

Gedurende den tijd van je eindexamen ga ik naar Londen. Want mijne genegenheid voor jou is onveranderd, en jou genegenheid voor mij toch ook. Daarom is het beter dat ik in dien tijd naar Londen ga. Wees dan niet bang voor mij, ik zal niet in de diepte leven. Wanneer je geslaagd bent, waaraan wij geen van tweeën twijfelen, dan kom ik je gelukwenschen. Wellicht spreken wij dan nog wel over sommige verhoudingen die ons beiden evenzeer ter harte gaan.

Ik heb gedurende den tijd van je afwezigheid veel gewerkt en met uitkomsten, die door mij ruim voldoende worden gevonden.

Beste groeten,

R. R."

Er viel vrees op Johan in den tijd, dat hij dezen sterken en een-voudigen brief las. Hij wist nu niet langer, dat hij van René af was. Hij dacht, dat hij wel wilde, dat hij reeds bij zijnen vader in Toscane in de rijke kleine steden zijn verblijf hield.

210