jacob israël de haan
Jezes, wat had-ie nou weer, wat was dat weer voor 'n malle kuur, om daar in enen te gaan bellen... maar even naar voor gaan...
- God, Sam, wat is d'r nou?
- Hou je d'r buiten... Juffrouw Meks, ik kom Hec halen.
- Hec halen? Houdt u mijn nou voor de gek of'n ander? -Ja, u hebt 'm verkocht an 'n boer, maar die boer heeft 'm
weer an mij verkocht en nou kom ik 'm halen.
- Dat kan u wel zeggen, ik mag 'm u geen eens geven as ik 'm aan een ander heb overgedaan.
- De Gooijer...
Uit de donkere huizenhoek naast ons doemde oud mannetje op.
- Dag juffrouw, dag m'neer.
- De Gooijer, juffrouw Meks gelooft niet, dat je Hekkie an mij hebt overgedaan...
—Ja, juffrouw, dat heb ik...
- Maar wat moet u d'r dan toch mee doen m'neer Sam? Dan zag ik dat 't afgesproken werk' was met die boer, en dat
Sam de hond weg wou hebben, en ik begreep, wat hij ermee doen wou.
- Sam, doe nou niet zo mal asjeblieft, gebruik toch je verstand. ..
- Hou je d'r buiten... Juffrouw Meks, Hec wordt verdronken.
- Verdronken?
- Verdronken.
Met z'n vieren stonden we in de deur, juffrouw Meks huilde, ik voelde een bleke misselijkheid in mij opklammen:
- Sam, je bent gek... gewoon gek.
i. P 2 is hier explicieter. Hans zegt tegen de hospita: 'U hebt 'm an mij verkocht . . . verbeeldt u u soms, dat 'r iemand is, die dat kreng voor 'n rijksdaalder hebben wil . . .'
76