Pijpelijntjes

PIJPELIJNTJES

- Zo dat 's 'n bof.

- Asjeblieft, ik kan beter 'n riksie dan zo'n doodvreter gebrui-ke, nou leg ik d'r twee en zestig centen bij, dan kan ik net m'n staande klokkie late losse. Verbeel u, die vent kwam met eieren en toen hoorde-n-ie Hec blaffen. Nou, zei-d-ie, dat is ook geen kleintjes-Nee, zeg ik, 't is 'n grote. Affijn toe zei die boer, dat as 't een trekhond was, dat-ie 'm dan wel wou hebben en nou hèt-ie 'm voor 'n riks gekocht, 'k Ben blij, dat ik d'r afben... u zeker ook, hè m'neer Sam?

- Wat kan mijn die hond schelen... voor mijn part blijft-ie.

-Ja, dat zeg u nou, vanavend laat die boer 'm halen.

Met Herry Deutz maakten we een heerlijke loop 'n heel eind de polder in en toen brachten we 'm samen naar de trein. Laat-donker al kwamen we thuis. Sam stil en ging op de canapé liggen. Ik werkte wat en 't was een heel gewone stemmingloze avond.

- Sam...

Hij lag wijdstarend achterover, 't lamplicht splinterde fijn op z'n rond bruin gezicht, dat strak was, emotieloos.

- Ik ga uit, blijf jij thuis?

- Zal ik meegaan?

- Nee, ik ga alleen maar wat lopen.

Toen hij weg was kon ik niet werken en moest telkens aan hem denken. Wat zou er nou weer zijn? 't Was toch tegenwoordig ook telkens wat anders en nooit wat goeds. Enfin, toch maar werken... een bel, hé, wie is dat... ?

- Toos kijk eerst eris door 't raampie...

-Ja, tante... tante 't is m'neer Sam.

- M'neer Sam?

-Ja, hij moet u spreke.

- Ik kom.

75