Pijpelijntjes

pijpelijntjes

maal 'n goeie nacht en morgen wou ik dan maar de straat op lopen, dan zallen ze me wel pakken.

- Ja zeker, u kunt gerust hier blijven, zolang als u maar wilt... Joop, m'neer Oostdijk kan zeker jou bed wel krijgen, dan slaap ik in 't alkoof.

-Ja, dat's best.

M'neer Frits heelweer kalmer nu, bedaard zat hij op de canapé.

- Ik dacht wel, dat u 't goed zou vinden, voor een nacht... boven heb ik geen deel van leven meer, ze doen daar niks as schelden. Mag Lizzy ook hier komen?

- O, ja, als u graag wilt, ja.

Hij pretjeslachte zachtjes:

- U begrijpt, daar krijg je niet veel vrouwen te zien, en wie weet hoe lang ik d'r inmoet... u moet maar 'n beetje door de vingers zien vannacht... 't is de laatste keer, moet u maar denken, want als ik d'r uitkom zal Lizzy wel weg zijn, denk ik.

-Ja, dat denk ik ook... u kunt hier doen, wat u wilt, we sjouwen straks mijn ledikant 't alkoof uit en dan kunt ujoop z'n bed krijgen, wat jij Joop?

-Ja, 't is mij goed.

Maar weewitte walging voelde ik voor fijne vent, die zijn laatste tijd gebruiken wou, en die nu prettig te lachen zat:

-Ja... as ik eruit kom, dan is Lizzy d'r niet meer.

Al zijn gekke angst voor grijze cellentijd, die voor hem komen ging, verhelderde lekker nu hij voorproefde van de nacht, dat Lizzy nog bij hem zou zijn.

- Zal ik d'r maar even roepen... zij kan natuurlijk wel over de stoep komen, op haar loeren ze niet, dat begrijpt u zo.

Uit 't raam floot hij schel in de dichte nachtstilte, twee keer lang en een keer kort.

- Ziezo, nou komt ze wel.

209