JACOB ISRAËL DE HAAN
vreugd ging ik hem bekijken, zoals hij op 't zonnige bed naakt-bloot lag, en m'n pijn verkalmde langzaam aan tot genietende vreugd. Het was nu toch wel prettig hem zo te zien... zachtstil-ademend en rustig bloot.
Dan de visioening weg weer en de kamermuurleegte stargrijs voor m'n gezicht.
Toen voelde ik koud leegheid voor me waarin de naakte zonnige man niet meer lag, en diep-rillend liep ik 't alkoof in naar m'n bed, waarin hij sliep.
!86