Pijpelijntjes

PIJPELIJNTJES

- Alles is hier goed, als je maar betaalt, grapgrijnsde de moe-we man in de toonbankhoek.

- Hoeveel blieft u?

- Maak maar vol tot 't derde streepje.

De juffrouw bukte weer naar de bak onder de toonbank, vulde de kan, en de oude man prettig familiaar zei:

-Jij kan 'm óók raken, mot dat nog op voor je te bed gaat?

- 't Is niet voor mij.

En hij lekkerbegerig:

- Was 't maar voor mij... jezes, jongen, as ik centen had, dan dee ik me hele leven niks as slapen en zuipen.

En de ander:

-Je zal al 'n hele portie doorgespoeld hebben.

- Nou asjeblieft.

Jeneverjuffrouw was klaar, zette de kan met een opzwaaitje op de toonbank.

- Hoeveel is 't?

- Eén gulden vijf... d'r gaat haast 'n kan in.

Ik betaalde en dan zei de ouddoordronken man:

- Nou, as 't dan niet voor jou is... laat mij d'r dan wat van drinken... jij hebt centen genoeg... nou, doe dat nou eris, asje 'n vent bent.

- Nee, 't is voor mij, ik heb 't nodig.

In 't deurportaal stond Koos, koudrillend met z'n handen in z'n zak.

- Zo, waarom sta je hier?

- Ze wouën me niet binnen laten, omdat u niet thuis was.

- O, dat 's goed... maar ga nou mee.

In de kamer stak ik de grote lamp ook op, nu kon ik hem goed zien. Wat was hij mooi en heerlijk mooi... z'n ogen flikkerden goudlichtbruin. De kan zette ik op tafel, zwakbevend lei ik op de canapé, mijn stem verflauwde.

147