Pijpelijntjes

PIJPELIJNTJES

zeggen wou, zal u vooral niks te veel zeggen, as we daar zijn... je zegt daar zo gauw te veel.

- Nee...

- En u mag ook niet over 't feit zellef praten, zal u daar vooral an denken, want dan maken ze d'r subiet 'n end aan.

Wij zwegen.

- 't Is anders nog al lang, 'n kwertier precies, want as dat om is, dan moetje weg, precies hoor. Geen minuut schenken ze je.

Wij zwegen.

- Ik gaan d'r nou zowat voor de dertigste maal heen...

Verder zei niemand wat. Sam betaalde drie kaartjes en juffrouw Meks zei:

- Gossie mijne, dat hadt u niet moete doen.

Met z'n drieën zaten wij in een coupéhokje niet-roken, net buiten de stationskap, waar 't helder licht was. Juffrouw Meks pakte uit:

- Nou heb ik voor ons allemaal een paar broodjes meegenomen ... u kan ze gerust eten, d'r zit geen margerien op en kaas van Noack.

Zij gaf instructies bedaard mummelbabbelend:

- Zal u nou vooral voorzichtig zijn en niet over 't feit zelf praten, zeurkouskauwde ze weer nog eens. Want dat mag niet... as ze willen zetten ze je er zo vierkant uit, en u begrijpt, dat is ook niet alles... nog twaalf menuten en dan ganen we.

Zachtjes kauwde Sam z'n broodje, en we keken uit over de stad, die daar lag in 't hoogdagende morgenlicht even regen-doorvochtigd.

Maar juffrouw Meks drukdeed door 't open portierraampje:

- Kom u hier, juffrouw Vos, we zitten hier.

Vierde kwam in het coupéhokje oud vrouwtje, met bruin rimpelgezichtje. Een afgegane¹ gele sjaal spande vast om haar mager lijQe, en hijgdravendjes binnenwipte ze.

I. Versleten

125