Pijpelijntjes

PIJPELIJNTJES

- Dan is 't zeker nogal moeilijk gegaan? vroeg weer huisjuffrouw.

-Ja, nogal, wil u 't misschien precies weten, dan zal ik 't u wel vertellen.

Hij lei z'n mes en z'n vork neer en z'n stem triestigde effen:

- Nou toen ik d'r kwam, toen hoorde ik van veraf al schreeuwen ... uit de plee vandaan en ik erheen. Wat is d'r? vroeg 'k nog, geen antwoord en of ik al riep, geen antwoord en maar alling ging dat schreeuwen door, nou je begrijpt dat ging me ook vervelen en toen met 'n wippie dee ik 't haakje d'raf met m'n mes en daar zat die meid op de plee... ik dacht eerst, dat 't wat in d'r maag was of zo, maar toen in enen zag ik in de ene hoek wat liggen, net een hondje, dat was d'r pasgeboren kind, een jongen, alles zat nog vast en 't ressie moest d'r nog uitkomen, enfin, ik heb d'r dan geholpen...

Effen deinde z'n stem over de stilte heen, nichie vond 't zondig, de huisjuffrouw had roodwarme koonkleurtjes van luisterbegerigheid en de man van de huisjuffrouw dee weer met z'n handen in z'n zakken en z'n oogjes strakstaarden vochtigjes in de hanglamp en Sam vertelde door:

- ... maar 't was 'n gladakker, ze ruimde zelf al de rommel op en toen gingen we naar de zolder naar d'r kamertje... jezes, toen ze op d'r bed lag toen was 't toch 'n verdomd mooie meid, d'r haren pikzwart en 'n paar ogen... heb je nog iets nodig? vroeg ik... nee, zei ze, ik blijf maar liggen, de juffrouw en m'neer zijn uit... die zalle ook mal kijken, ik dacht dat 't nog lang niet gebeuren moest. Zo, je bent zeker nog jong, zei ik weer. Ja zeventien... Kan ik misschien iets voor je doen bij de vader? vroeg ik weer. D'r is zo'n soort van vereniging, die daarvoor zorgt, wil ik daar eris heengaan?... kunne jullie niet trouwen, dat is toch veel beter... Nee, zei ze, doet u dat maar niet, want dat geeft toch niks... 't is van m'n broer.

Hevig schudde verbazing de luisteraars door mekaar, juf-

103