JACOB ISRAËL DE HAAN
frouw Meks keek naar onze An, het werd te erg, en de man van huisjuffrouw glimlachelde lolprettigjes.
Over 't onrustwoelige verbaaspraten bezonk langzaam weer helderder stilte, waarin de stem van de huisjuffrouw duidelijk opscherpte.
- Nee maar die is onbetaalbaar en u hebt 't d'r dan toch zeker goed gezegd... begrijp jullie nou, hoe zo'n meid zich niet d'r ogen uit d'r kop schaamt?
En Sam berustigend:
- Ze sprak d'r heel kalm over... vindt u dat nou niet leuk, we zijn net 'n tweeling, ziet u, ik dacht, dat 't nog lang niet moest, in augustus hèt-ie 't gedaan, me vader en moeder ware niet thuis en toen wou-die zo graag, en hij zei, dat 't van hem toch nog niet hinderde en toen liet ik 't maar gaan. Later hèt-ie 't nog eris gedaan en toen vond ik 't zelf ook wel lekker... wat zal m'n moeder d'r van ophoren...
- Zei ze dat maar zo... lieve here wat 'n schepsel! boosgierde huisjuffrouw.
Rondom zaten ze allen luisterbegerig, de koonkleurtjes van huisjuffrouw roodden׳ trillender, juffrouw Lepelaar knipte met traanvochtige ogies.
- Och, ik vind 't 'n verdomd goeie mop, uitvertelde Sam, en as 't mormel nou maar 't verstand heeft van dood te gaan, dan is alles gezond en is d'r broer goedkoop uit geweest.
Heviger praatte 't gepraat van schandeschandalen op, en huisjuffrouw vroeg belangstellend of 't anders nogal goed was gegaan, de man van huisjuffrouw wriemelde weer met z'n handen in z'n broekzakken en een kreunzucht stootte uit z'n keel-diep, dat ze allemaal opkeken en hij schamerig oproodde.
Maar ik wilde niet, dat Sam daar bleef en dat dezen zich koesterden aan zijn zuivere voelen en heetbegerig naar hem luisterden. Hij staarde voor zich uit, en zijn ogen triestigden somber.
104