In Russische gevangenissen

IV De politieke gevangenen

In het voorgaande heb ik meermalen gesproken van: ‘de politieke gevangenen³ en daardoor wellicht de indruk gewekt, dat de politieke gevangenen een aparte groep vormen, die beter behandeld wordt. In het algemeen is dat niet zo. De politieke gevangenen, die tot zekere soort vrijheidsstraf veroordeeld zijn, worden wettelijk gelijk behandeld als de gewone gevangenen, die dezelfde strafsoort ondergaan. Feitelijk zullen de politieke gevangenen slechter behandeld worden zolang de mening bij de gevangenisambtenaren bestaat, dat mishandeling en belediging van politieke gevangenen zoal niet een gewaardeerde, dan toch zeker een gemakkelijk te vergeven uiting van vaderlands- en vorstenliefde is. De politieke gevangenen zijn voor een gedeelte aan meer maatschappelijke welstand gewoon dan de gewone gevangenen en bijna zonder uitzondering zijn hun geestelijke behoeften veel sterker. Zij lijden onbeschrijflijk onder de katorga-straf, ook al werden zij niet voortdurend mishandeld. Ieder uur van iedere dag is een doorlopende vernedering, en iedere rinkeling van hun kettingen herinnert hen aan hun hartbrekende toestand. De ouderen zijn gelaten en weten, dat de woorden en daden hun waarde ontlenen aan hem, die spreekt en handelt en dat een belediging door bepaalde personen niet een belediging is. Maar de jongeren stuiven op, worden gestraft en mishandeld. Ik heb verscheidene gevangenen uit Orel gesproken. Meermalen werd mij de naam van Iwan Korotkov genoemd als van een gevangene, die telkens wreed is mishandeld, zogenaamd wegens onbeleefdheid. Hij is veroordeeld in hetzelfde proces als Joseph Minor. Maar de heer Minor heeft mij niet over hem gesproken. Korotkov is een jonge boer. Hij is nu in de Centrale gevangenis te Orel en wanneer de Russische regering inderdaad

82