In Russische gevangenissen

riep van Bilibin, Boekof, Zjadenovski. Zij werden naar het kantoor gebracht en hun werd meegedeeld, dat zij krachtens besluit van de hoofdadministratie naar Orel zouden worden gezonden ter verbetering, wegens hun deelnemen in protesten en de collectieve klachten. Nog anderen werden opgeroepen, in boeien geslagen en overgegeven aan de konvooisoldaten. Er waren bij: Boris Zjadenovski, een oud-officier, Nicolaï Bilibin, Zacharias Tsiosja, An toni Konoei, die twee jaar te Moskou gezeten heeft en matroos was, Schmidt een anarchist, Nekrasov een van de voormannen van de sociaal-democratische militaire organisatie, Jan Loekka, een leraar uit de Baltische provinciën, Korotkov¹ uit Sarâtov en anderen, ’s Morgens werden zij met het vesting-stoombootje naar St. Petersburg gebracht. Zo mogelijk zullen zij uit Orel berichten zenden.’

Uit Orel.

‘Wat ik nu ga vertellen betreft alleen de cellulaire afdeling. Van de gemeenschappelijke heb ik niets gezien en kan ik ook niets te weten komen. Bij de aankomst zeiden enigen van ons in antwoord op de grove vragen van de assistent, dat zij alleen dan zouden antwoorden, wanneer hij zich wilde herinneren, dat er behalve grofheid ook beleefdheid bestond. Na de opname ging de assistent naar de voorplaats en vroeg: “Wie sprak er hier van een behoorlijke behandeling?” Enigen zonderden zich af en de assistent beval dezen in de carcer te plaatsen. Toen gingen we allen bijeen staan, hiermee te kennen gevend, dat wij allen van de beleefde behandeling gesproken hadden en deze wensten. De assistent wond zich eerst heftig op en beval toen: “in het bad.” Men voerde ons weg en op de plaats beval hij ons ons uit te kleden en in het voorvertrek te gaan. Daar moesten wij ons wassen. In twee minuten was dit afgelopen, wij kleedden ons en gingen ieder naar zijn cel. Hier moet ik bijvoegen, dat wij van af

120

¹

Dit is Iwan Korotkov over wiens mishandelingen te Orel ik in verschillende gevangenissen heb gehoord.