Nerveuze vertellingen

3

Nico begon dan toen zijn vertelling. Hij had, gelijk bekend was, een uitmuntende kwaliteit van te vertellen, en zijn zeer goed verzorgde stem behaagde het gehele gezelschap mannen. En hij verhaalde ons het volgende:

'Geen namen noemen... dat doe ik niet, want gerust, Amsterdam is geen grote stad... en de namen hinderen niet... het is toch waar gebeurd. Verleden week maandag toen kwam er een jonge man bij me, niet op het spreekuur en helemaal vervaard, z'n ogen waren precies zo ziek of hij voor dinsdag nog dood moest... enfin, dat was zijn plan dan ook, als ik hem niet helpen kon... hij zat er in, want met eigen-gok had hij hopen en hopen geld naar Amerika gebracht. .. 'n vijftig mille, en daarvan had hij er dertig uit de kas van de bank geleend, waar hij kassier was... geleend, zie je, om 't later terug te geven... welja, op-hoop-van-zegen, zo heette de schuit van die schipper ook, en die zonk als een baksteen... trouwens, dat zijn mijn zaken niet. Ik vroeg die jonge man dus, wat hij wenste. Ja, dat ik hem helpen zou. Ik zei natuurlijk, dat ik niet in de wereld was, om hem of andere gokspelers te helpen, maar om geld te verdienen, om een eigen graf te kunnen kopen. Een beetje spits was ik wel, maar dat komt, omdat we te veel absint drinken tegenwoordig. Ik vroeg die man in zware nood, of hij nog wat geld voor me

94