Nerveuze vertellingen

moon¹, een bejaarde weduwe, die dagelijks vruchten aan onze woning verhandelt, en wier naam ik niet weet. Van de oude vrouw onder de porseleinen poort kocht ik vele en verschillende vruchten, zó vele, dat ik dacht, dat ik ze niet dragen kon. Maar ik droeg ze toch, en toen kwam ik uit de ivoor-porseleinen poort op een wijd veld, waar vele vierkante akkers met gekweekte sierbloemen waren, zoals tulpen, rozen, krokussen, maar ook en vooral, grillige standelkruiden².

De lucht was zonder damp, en diep van afgrond, en zo blauw als het bloemblad van blauwe tulpen en rozen, maar die zijn er niet. Er was geen zon, maar er was wel ontroerend zonnelicht.

2

Tussen twee tulpen tuinen was een smaller zijpad, en langs dat smallere zijpad kwam een jongeman, die ik op de voorname weg ontmoette. Toen ik hem goed en lachend in zijn ogen zag, herkende ik hem, terwijl ik wist, dat ik hem nooit had gezien. Ik zag ook, dat hij mij herkende, zonder mij vroeger te hebben gekend. Wij ontroerden elkander dus zeer.

Daarna zaten wij samen op een bank tussen de tulpen. Hij at van de vele en de verschillende vruchten,

104

¹  Pomona: godin van ooft en tuin

²  soort orchideeën