Palestina

het enge is, dat de moordenaar een beruchte is. Hij heeft nog een moord op zijn geweten. Een kameel. Een dief. Een moord. Hij is gepakt en uit de gevangenis gevlucht. Hij heeft twee beste geweren. En leeft verschrikkelijk van roof. Nagib moet hem nu dood of levend binnenbrengen. De kerel heeft een paard. Nagib krijgt twaalf snelvarende kameelen. Elf politie-agen-ten. Twee troepen van zes. Om den kerel de wegen af te snijden. Maar hij heeft een voorsprong van uren. Hij zal wel probeeren naar het Zuiden te ontkomen. Misschien blijft hij in het district. Bij deTerabin en de Azazme-Arabieren zal hij niet durven komen. Maar verderop. Nagib vreest, dat hij dagenlang op den rit zal zijn. En den kerel niet opvangen zal. Maar als hij hem eens opving. Dood of levend. De gouverneur zal hem dan voordragen voor eersten luitenant. En hij zal het meisje kunnen trouwen, dat hij al zooveel jaren liefheeft. Een idylle te Berseba. Hij neemt eten mee voor een week. Zijn geweer. Munitie. Een schapenvacht. Hij kleedt zich als een Bedoeien met mantel en hoofddoek. Opdat de kerel hem niet van ver herkennen kan.

Wij gaan samen naar het bureau van de politie. De kameelen staan er in een lange, slome rij.

89